Een lesje geleerd

Gisteravond waren we uitgenodigd voor de kooruitvoeringen die georganiseerd werden door de Pinkstergemeenschap. Hiervoor zou zelfs een koor uit Port Elizabeth overkomen. Dat is maar liefst 800 km van Klawer. Hier keken we enorm naar uit. Het zou op een neutrale plek gehouden worden, zodat ook andersdenkenden zich erbij betrokken zouden voelen - helemaal in ons straatje. Zou dit de Klawer Sound kunnen worden, al die koren bijeen?


Links: Warren du Plessis, pastoor PPK

Die plek bleek een grote onverwarmde schuur te zijn, waar we allemaal zaten te vernikkelen van de kou (het was hooguit 12 graden). Er zouden ontzettend veel mensen komen, maar de meesten kwamen gewoon niet opdagen.



Ook de mensen niet die hun medewerking toegezegd hadden. Zelfs het eigen koor van de Pinkstergemeenschap liet het zomaar afweten. Het koor uit Vredendal had kort van tevoren moeten afbellen. De reden was schokkend. Een van de kinderen uit dat koor was die middag vermoord. Weer zo'n vreselijke tragedie! Een uitermate zorgwekkende toestand. En dan te weten dat dit evenement opgezet was om mensen een hart onder de riem te steken na die gruwelijke kindermoord die hier onlangs gepleegd werd. Wrang!

Uiteindelijk was er maar één koor dat optrad: het koor uit Port Elizabeth. Schattige, Engelstalige meisjes van een jaar of tien die christelijke liederen zongen en dansjes uitvoerden.



Als ouders zouden we trots geweest zijn, ook al leverde de te lage toonzetting voortdurend moeilijkheden op. Het duurde even voordat het tot ons doordrong dat het gewoon een kerkdienst was waar we in terecht gekomen waren. Niks geen koorfestival dus. Opeens zaten we midden in de getuigenissen. Dat was even flink schrikken. Nou niet bepaald een effectieve manier om andersdenkenden warm te maken voor de goede zaak.

Dit was dus iets totaal anders dan we verwacht hadden. Maar goed, wat hebben we hiervan geleerd?
Het belangrijkste: dat we niet goed geluisterd hebben. We hebben zelf van alles zitten invullen. Voortaan moeten we dus beter doorvragen.
We moeten de feiten onder ogen zien: veel medewerking uit de bevolking hoeven we niet te verwachten. En we zullen heel stevig in onze schoenen moeten staan om tegengas te kunnen bieden aan de zendingsdrang van strenggelovigen. Als we een brug willen bouwen tussen de verschillende geloofsrichtingen, mag er geen vermenging zijn van geloofszaken in ons kinderfestival. Nu beseffen we ook beter dat de optredens beslist overdag moeten plaatsvinden en niet 's avonds i.v.m de leeftijd van de kinderen.

Totaal verkleumd vielen we thuis in slaap. Rond middernacht schrokken we wakker van een stem die uit een luidspreker knalde. Iemand zong smartlappen van Heintje (in het Afrikaans). Heintje of all people, toe nou! Nooit eerder was hier 's nachts een optreden in de buurt geweest ... zelfs overdag niet..... Vermoedelijk in de nieuwe guesthouse om de hoek. We hadden al gehoord dat de eigenaar van plan was om op zijn manier de toeristen te entertainen. Dat zal hem heel wat klachten van de buurt opleveren. Wel een bijzonder initiatief overigens. Daar gaan we maandag maar eens in alle vroegte achterheen zitten.

Wordt vervolgd ....

Ready Steady Go!

Johnny met Pieter Fourie

Klawer Games zijn in de maak! Uniek in Matzikamma: wedstrijden met zeepkisten. Ready Steady Go! De bedenker is Pieter Fourie, ingenieur en voormalig sportschoolhouder uit Johannesburg. Hij woont 2 huizen van onze kerk vandaan en we hadden in al die jaren nooit van hem gehoord. Hoe bestaat het? Zo gaat dat in Klawer. De buren kennen elkaar niet of nauwelijks, laat staan dat ze van elkaars bijzondere talenten afweten.

We kwamen bij hem terecht omdat het ons niet lukte om de juiste staafjes te vinden waarmee we kalimba's konden maken. Haven Clark had ons op hem attent gemaakt. Pieter was namelijk ontzettend handig en hij sprak ook nog eens uitstekend Engels - een zeldzaamheid in deze streek. Zijn vrouw Elna was een bijzonder getalenteerde schilderes. Ook haar werk moesten we maar eens zien.

We hoorden van hen het bekende verhaal. Ze hadden van alles geprobeerd om naschoolse activiteiten voor de jeugd te organiseren, maar de reactiviteit van de bevolking had al hun initiatieven doodgeslagen.

Een beetje (cultureel) ondernemer durft risico's te nemen of niet soms? Wij gaven Pieter de opdracht om 4 zeepkisten te maken - het begin van een groots evenement. In de toekomst zal elke school in Matzikamma zijn eigen zeepkisten hebben en zal hier jaarlijks de grand prix gereden worden. Klawer Kayalami. Ook gaven we hem opdracht om in Kaapstad een grote partij veerstaal te bestellen, zodat we een flink aantal kalimba's kunnen maken. Iedereen valt hier namelijk als een blok voor onze kalimba's. We spraken verder af dat Elna haar werk in ons kerkgebouw zou exposeren en dat we nadere afspraken zouden maken over het geven van workshops. Hoe we dit gaan financieren, weten we nog niet, maar we zijn bereid voor de onkosten op te draaien. Dit was namelijk niet begroot.

Oproep: Maak een verschil in een mensenleven. Maak het mogelijk om zeepkisten en kalimba's te bouwen.Stort je donatie op girorekening 5165470 van Stichting Klawer, onder vermelding van 'Donatie Klawer'.

Bij voorbaat onze hartelijke dank!

Wordt vervolgd ....

Dit klinkt als muziek in de oren

Is het weer in Nederland nog net zo beroerd als toen we vertrokken? Om jullie niet jaloerser te maken dan nodig is, vertellen we maar even hoe het weer hier gesteld is. Koud, koud, koud! Elke ochtend en avond zitten we allemaal te vernikkelen van de kou. Zo voelt het hier in hartje winter. In Nederland zet je dan gewoon even de centrale verwarming aan (jullie bofferds!), maar die is hier niet. Extra kleren aantrekken dus. Of een dekenjas - zo'n geruite deken met franje eraan waarvan hier jassen gemaakt worden.

Af en toe regent het - dit roept akelige herinneringen aan Nederland op. Maar iedereen is hier erg mee in zijn nopjes, want dit belooft nu echt een mooi bloemenjaar te worden. Goed voor het toerisme, leuk voor Lies en Jeremy. Overdag schijnt de zon gelukkig volop - ja, ja, dit is om heel jaloers op te worden.

Gisteren wachtte ons een ongelooflijke verrassing. We maakten kennis met de nieuwe pastoor van de Protestantse Pinkstergemeenschap (PPK), Warren Du Plessis. Een man met een enorme drive. In die korte tijd dat hij hier aangesteld is (vanaf januari dit jaar), heeft hij het voor elkaar gekregen om een groot aantal kerkelijke koren uit de hele Kaap bij elkaar te krijgen. Zaterdag as. vindt het hele gebeuren plaats. Daar zullen wij uiteraard bij aanwezig zijn.

Hadden we maar eerder van zijn bestaan afgeweten! Voor dit project had hij notabene ons kerkgebouw willen huren. Niet alleen vanwege zijn centrale ligging, maar ook omdat hij een neutrale plek zocht waar ook andersdenkenden zich welkom zouden voelen. Hij had bij Johnny's zus geinformeerd, maar zij had hem laten weten dat de kerk nog verbouwd moest worden en dus niet te huur was. Jammer! Maar dit opent heel nieuwe perspectieven voor ons.

Het idee van een kinderfestival past helemaal in zijn straatje. Hij beschikt over een gigantisch netwerk van vrijwilligers, en ook van jeugdleiders, die hij maar al te graag wil inzetten voor het kinderfestival.
Zou de Klawer Sound dan naast jazzy fusion ook - of vooral - bestaan uit prachtige koren? Dit klinkt goed! Dit klinkt als muziek in de oren! Zaterdag weten we meer.

Op het station van Klawer wachtte ons een minder aangename verrassing. De stationschef liet ons weten dat het afgelopen is met de bloementreinen. Die reden vorig jaar voor het laatst.
Hoe is dit mogelijk? En zo plotseling? Daar kun je gewoon met je verstand niet bij. We zullen uitzoeken wie hiervoor verantwoordelijk is en namens alle belangrijke organisaties in Klawer een verzoek indienen om die beslissing terug te draaien.

Dat was even schrikken dus. Een domper op de vreugde. Maar we laten ons hierdoor niet afschrikken. Dat betekent gewoon dat we als de bliksem moeten gaan uitzoeken wie de touroperators van de bussen zijn, die gelukkig nog wel in grote aantallen naar Klawer toekomen. Die moeten we benaderen. We zullen nu nog harder aan onze publiciteit moeten gaan trekken. Een uitdaging! Ach wat, als we in het landelijk nieuws komen, komen die toeristen toch vanzelf? We blijven optimistisch gestemd.

Wordt vervolgd ....

Die Hollanders is terug!

Wat is het heerlijk om weer terug te zijn! Overal worden we met open armen ontvangen. Het vooruitzicht dat hier een kinderfestival komt, doet de harten van de mensen wilder kloppen. Het is fantastisch om te merken hoeveel mensen bereid zijn om mede-eigenaar te worden.

Aan de publiciteit wordt nu hard gewerkt. Ook de implementatie van ons project in het onderwijs is in volle gang. Zo ook de programmering, de financiering en de organisatie. In de korte tijd dat we hier zijn, is er al heel wat gejamd.

Publiciteit
Vandaag hebben we eindelijk filmmaker Wynand Dreyer te pakken gekregen. Hij heeft aangeboden om alle mogelijke landelijke tv-programma's voor ons project te intereresseren, oa. de afdeling Onderwijs van SABC (ZA'se omroep) en Coenie de Villiers (presentator van Kwela) voor een interview met de verloren zoon die thuiskomt.

Implementatie
De Nieuwoudtschool heeft ons gevraagd mee te denken over de thema's voor het vak Kunst en Cultuur, zodat de lesstof op het festival afgestemd kan worden. Een van de thema's is marketing. We hadden sowieso al voor ogen om leerlingen op vrijwillige basis in te schakelen bij de marketing, maar nu wordt het dus een verplicht vak waar een cijfer aan vast zit. Mooier kan het niet!

Pas op 1 augustus zien we Louis Du Preez, de vakadviseur Kunst en Cultuur van het Departement van Onderwijs. We zouden hem al deze week zien, maar hij had verkeerd in zijn agenda gekeken. Doet er niet toe. Hij heeft ons laten weten dat hij alle scholen in Matzikamma bij dit kinderfestival wil betrekken.

Het afschuwelijke drama hier in Klawer heeft de Nieuwoudtschool doen inzien dat het onderwijs drastisch moet veranderen. Alleen aandacht voor de lesstof is niet voldoende. Ook het bijbrengen van normen en waarden en sociale vaardigheden moet tot de taak van de school gaan behoren. Het geld hiervoor ontbreekt alleen, zo ook de know-how. Hier komen wij dus van pas.

John Cloete, hoofd van de Nieuwoudtschool, heeft op de hele school al lopen rondbazuinen: Die Hollanders is terug! - en ons uitgenodigd om voorlichting te geven. Dit is begin volgende week gepland, als de ondersteuningsgroep van de school aanwezig is. Daarin zitten vertegenwoordigers van de politie, maatschappelijk werk, de kliniek, de gemeente en de kerk. De belangstelling is groot. Ook andere mensen willen hierbij aanwezig zijn.

Programmering
Met Florence Filton erbij, schrijfster, verhalenverteller en hoofd van het Departement van Kunst en Cultuur in Vredendal, kan het culturele erfdeel nu goed belicht gaan worden. Zij heeft toegezegd workshops te geven in de authentieke dansen (rieldans) en oude ambachten (rieten matten vlechten). Dus nu kunnen we met de kinderen rieten Namahutten bouwen en zelfs de toeristen op de dansvloer krijgen!

En daar is natuurlijk Stephen Tekana (aartsdiaken van de Anglikaanse kerk). Met hem erbij hebben we toegang tot alle muzikanten uit zijn gemeenschap en krijgen we een leger van vrijwilligers tot onze beschikking.

Vandaag pas hoorden we dat de andere lagere school in Klawer druk bezig was met het organiseren van het Klawer Kunstfeest voor 2 en 3 augustus. We wisten niet hoe snel we bij die school moesten komen. Dit feest bestaat uit kooruitvoeringen, dansvoorstellingen, beeldende kunst enz. van allerlei scholen uit de omtrek. Het is het examen in het vak Kunst en Cultuur, waarvoor alle scholen uit de omgeving zich kunnen opgeven. De Nieuwoudtschool doet niet mee. Een teken aan de wand. Dit Kunstfeest is tamelijk besloten. Het is en blijft een schoolse aangelegenheid waarbij de gemeenschap zich maar weinig betrokken voelt.

Dit opent nieuwe perspectieven voor ons. We kunnen nu gebruik maken van kant-en-klare voorstellingen, uitvoeringen, exposities van een groot aantal scholen. Zelfs in dit beginstadium kunnen er nu dus scholen van buitenaf bij het festival betrokken worden, zodat we ons met de workshops volledig kunnen blijven focussen op de Nieuwoudtschool. Twee docenten van Klawer Primêr hebben nu al toegezegd om mee te werken aan het kinderfestival en mee te helpen met de programmering en het geven van workshops.

Financiering
Dankzij Florence Filton zijn wij geïntroduceerd bij de Afrikaanse Taal en Kultuur Vereniging, ATKV, van wie we nu ook subsidie uit Zuid-Afrika hopen te krijgen. We gaan nu onze subsidie-aanvraag (+ aanvulling) aan Stichting Projecten Zuid-Afrika in het Afrikaans vertalen. Hopelijk reageren zij net zo positief.
Lana Stemmet zal ons binnenkort introduceren bij welgestelde boeren en zakenlui die mogelijk in ons willen investeren. Daarvoor is een flyer nodig. De eerste versie is inmiddels al af. De definitieve flyer zullen we op het net zetten.

Jamsessies
De afgelopen week hebben we jamsessies gehouden met beroepspercussionist Haven Clark (ook beroepsschilder), zanger Adriaan Adriaansen (onderwijzer-in-opleiding) en gitarist Stephen Tekana (aartsdiaken Anglikaanse kerk). Het klonk allemaal reuze jazzy. De eigen Klawersound is in de maak!

Het gaat dus heel goed - zo veel beter dan we hadden durven dromen!

Wordt vervolgd .....

De toekomst lacht ons tegemoet

Het duurde even voordat we internetaansluiting konden krijgen in ons huisje naast de kerk. Dat is vandaag dan eindelijk gelukt.
En wat zagen we? Hele leuke reacties van vrienden, echt hartverwarmend, en een email van Stichting Projecten Zuid-Afrika:
ze hebben toegezegd ons financieel te ondersteunen!!!!
Onze dag kan niet meer stuk. Ons project net zo min.
Wat fantastisch allemaal!

Wordt vervolgd .....

Terug in de schoot van de familie

De vlucht van 10 uur was voorbij voordat we er erg in hadden. We werden door Ilse, een vriendin van Johnny, van het vliegveld afgehaald en naar haar huis gebracht waar we konden overnachten. De volgende dag wachtte ons een verrassing. In hartje Kaapstad konden we twee authentieke kalimba's uit Zimbabwe op de kop tikken. Voor nog geen 40 Euro!

We werden bij Ilse afgehaald door Johnny's moeder en zijn twee zussen. Dat werd weer dolle pret onderweg. Afrikaners weten hoe je verhalen moet vertellen - vol woordgrappen en zorgvuldig toewerkend naar een clou. Je hoeft je geen moment te vervelen. Ook hun enthousiasme over de natuur is opmerkelijk. Ze raken telkens weer opgewonden over de bloemen langs de weg, en 's avonds thuis bij het ondergaan van de zon, over het rood opgloeien van gifberg.

Door de regenval van de afgelopen maanden staan de bloemen nu al hier en daar in bloei, terwijl het nog winter is. Wat zal het prachtig zijn tegen de tijd dat Lies en Jeremy hier zullen zijn. Dan zullen de velden overal bezaaid zijn met de kleurrijkste bloemen. Alleen al daarvoor is het de moeite waard om hier te zijn! Ook de temperatuur is een meevaller. Overdag 25 graden, maar 's avonds 1 graad boven nul.

Natuurlijk lieten we onze familie even luisteren naar de klanken van de kalimba en de didgeridoo. "Spelen jullie geen wijsjes?" klonk het verbaasd? Tja, het lijkt erop dat we net even een te grote stap nemen door anderssoortige muziek te introduceren. Dus nu verzin ik er ter plekke een melodie bij die ik zachtjes meeneurie, zodat het wel te behapstukken is.

Klawer is onlangs in het landelijk nieuws geweest. Twee leerlingen van de Nieuwoudtschool - de school waarmee we dit project opzetten - hebben een kind van 8 jaar met een bijl in stukken gehakt. Het zijn broertjes van 12 en 7 jaar, die aan foetale alchoholsyndroom lijden zoals zoveel kinderen hier. Hun moeder heeft gezeten voor moord (waar haar kinderen getuige van waren) en voor het toetakelen van een koe (in beschonken toestand wilde ze een boud uit een levende koe snijden). John Cloete, het nieuwe schoolhoofd, is al een paar maal op het journaal te zien geweest.

Van onze vriendin Lana (onderwijzeres van de Niewoudtschool) hoorden we dat onze komst juist nu heel goed uitkomt. De leerlingen en onderwijzers hebben iets constructiefs nodig om hier bovenop te komen. Maandag is de vakantie voorbij en beginnen de lessen weer. Dan zien we Lana aan het eind van de middag. We hebben al met Louis DuPreez, de vakspecialist Kunst en Cultuur van het Departement van Onderwijs, voor woensdagavond een afspraak gemaakt, met John en Lana erbij. Onder een etentje (Indische maaltijd uiteraard) zullen we bespreken hoe ons project het beste ingepast kan worden in het schoolcurriculum.

Wordt vervolgd .....

In de startblokken

Morgen vertrekken we in alle vroegte naar Zuid-Afrika. Dit keer zwaar bepakt en bezakt. Er is zelfs een aparte koffer voor de stroopwafels en de sajoers. Onmisbaar voor een verblijf van 3 maanden. De stroopwafels zijn bestemd voor onze sociale contacten; de sajoers voor etentjes met familie, vrienden en belangrijke zakenpartners. Zo brengen we onze Hollandse keuken aan de man. Typisch culturele uitwisseling toch?
We nemen 2 didgeridoo's en 4 kalimba's mee. Een extra pickup zal onze oude gitaar in Klawer wat meer volume moeten geven.
De rest maken we ter plekke. Een leuke uitdaging om van afval muziekinstrumenten te maken!
Tijdens onze vlucht gaan we stug door met het schrijven van songs over Klawer, zodat ons repertoire zich blijft uitbreiden. Ook de dikke pil met Zuid-Afrikaanse gedichten is heerlijk leesvoer tijdens deze vlucht. We gaan ervoor!



Wordt vervolgd .....