Griekwa-dorp

Het avontuur zit er zo'n beetje op. Over een paar dagen keren we al weer terug naar Amsterdam. Jammer! Nu ik weer wat bijgekomen ben, zou ik graag langer willen blijven. Na afloop van het Kamma-Kamma Kinderfestival waren wij alle twee hondsmoe, helemaal opgebrand en leeggezogen. Je kon ons uitwringen. Gewoon lekker uitrusten hielp niet. Wat we nodig hadden was inspiratie, geestelijk voedsel om weer op krachten te kunnen komen.

Geen mooier cadeau kon onze dierbare Florence Filton ons schenken dan ons uit te nodigen voor het festival in Ratelgat (omgeveer 1 uur rijden van Klawer), dat zij ter ere van Heritageday georganiseerd had vanuit het Departement van Kunst en Cultuur.


Florence Filton in Ratelgat

De plek zelf is al adembenemend. Helemaal afgelegen op de Knersvlakte staat een kraal van matjeshuizen zoals de Griekwa’s (Hottentotten) ze vroeger bouwden. Zie voor het bouwen van zulke rietenhutten deze boeiende film die ik op internet vond.




Ratelgat

Dit dorpje, gebouwd om het cultuurgoed van de Griekwa's te behouden en uit te dragen, is sinds vorig jaar een toeristische attractie geworden. De rit ernaar toe leek uren te duren. Zonder vierwielaandrijving is het afzien, met knarsende wielen tergend langzaam door kiezels (daaraan dankt deze vlakte zijn naam)- slechts 11 km van de hoofdweg af, maar het voelt aan als 60 km.


Knersvlakte

Het was grandioos om kennis te maken met allemaal kunstenaars die iets te betekenen hebben in deze streek, in de hele Westkaap. Stuk voor stuk vriendelijk, boeiend, levenslustig en vooral open, nieuwsgierig, genietend van cultuur.


Johnny met schrijver Pieter Strauss en Willem Fransman

Er werd geen wijn of sterke drank geschonken, een unicum. (De commerciele festivals in de Kaap zijn voornamelijk zuipfeesten, van cultuur is eigenlijk weinig sprake).


de allerheerlijkste potjiekos en roosterkoek

Hier maakte ik kennis met Rielmuziek. Echt te gek! Niemand minder dan Pieter van der Westhuizen was uitgenodigd om te komen spelen –een absolute topper op het gebied van Rielmuziek.


Pieter van der Westhuizen

Zijn stijl doet denken aan Surinaamse muziek. Deze muziek zal beslist in Nederland kunnen aanslaan. Iets voor een uitwisselingsprogramma? Na afloop maakten we meteen afspraken voor verder contact.


Pieter van der Westhuizen met zijn vrouw

En dan was er niemand minder dan Grietjie van Garies, een levende legende. Zo vertederend en tegelijkertijd zo komisch. En klein dat ze is! Ze reikt niet verder dan mijn middel! Naast Pieter valt het niet op, omdat hij ook zo’n klein onderdeurtje is.


Ant Grietjie van Garies en Pieter van der Westhuizen

We haalden haar op uit Garies (2 uur rijden van Klawer). De hele rit gaf ze ons raadsels op.


de 80-jarige Grietjie van Garies

Ze wilde per se voor de camera Johnny’s moeder feliciteren met haar 79e verjaardag. Daarbij liet ze onverbloemd weten hoe ze over ons dacht: ‘die meneer die nu rijdt en mevrouws zoon is, is nogal dom, want hij kan helemaal geen raadsels oplossen. Maar mevrouws schoondochter, ja, die is erg slim.’ (Tussen ons gezegd en gezwegen, ik dacht helemaal niet na over die raadsels, ik pikte gewoon haar signalen op waarmee ze het antwoord verraadde). Kostelijk!

Er traden allerlei bandjes en koren op. Er werd ook Nama, de taal van de Khoi/ Hottentotten gezongen. Natuurlijk was er rieldansen, de typische dans van de Nama’s. En er waren verschillende dichters die uit hun werk voorlazen. Ook Florence Filton en Bennie Bock droegen voor – werkelijk indrukwekkend!


Ant Maria begeleidt haar zang door op een blik te raspen

Dizu Plaatjies met traditionele instrumenten

Rieldansers

dichter Bennie Bock

dichter en acteur Willem Fransman

schrijver Pieter Strauss

Met een paar mensen maakten we afspraken voor volgend jaar om bij ons te komen werken :


Twee leraressen uit Vredendal (vriendinnen van Florence)

dichter en acteur Willem Fransman uit Kaapstad

Deze indrukwekkende gebeurtenis zorgde voor een complete gemoedsverandering. We stroomden vol van energie, van bewondering en dankbaarheid. Eindelijk cultuur! Eindelijk een constructief, creatief klimaat! Dit was nou precies wat wij met Ateljee 10 hadden willen bereiken in Klawer.
Dit is waar wij de komende jaren naar toe zullen werken .....

Nieuwe paden

De laatste werkweek zit erop. We deden veel wedstrijden met de kinderen en op de laatste dag lieten we ze stuk voor stuk een presentatie geven.




Twee oud-leerlingen zorgden voor de klapper: ze zongen rap en speelden voor het eerst op de didgeridoo alsof ze nooit iets anders in hun leven gedaan hadden.



Een paar leerlingen begonnen spontaan hierop te dansen. En zie wat gebeurde: een fushion van hiphop en rieldans (traditionele dans van de Koi)



Inmiddels zijn Lies en Jeremy vertrokken. Veel hebben ze helaas niet van het land kunnen zien, maar de laatste twee dagen hebben we de bloemetjes flink buiten gezet in Kaapstad. Heerlijk langs het strand gewandeld, de compagniestuinen bekeken, Waterfront aangedaan, voortreffelijk gegeten en ’s avonds genoten van het uitzicht over de prachtig verlichte stad.

We kunnen met volle tevredenheid terugkijken op ons project. Het was lood-en loodzwaar, maar we hebben veel succes geboekt. Voor veel kinderen hebben we werkelijk een verschil gemaakt.

Dat niet alleen. Met trots kunnen we constateren dat Ateljee 10 nu binnen de gemeenschap volledig erkend wordt. Als enige blanken worden Johnny en ik uitgenodigd bij vergaderingen binnen Klawer-Noord om oplossingen te bedenken voor de toenemende misdaad in Klawer-Noord en de gevaren waaraan kinderen bloot staan, zoals gameshops.

Er is nu speciaal een projectgroep opgericht om de activiteiten van Ateljee 10 voort te zetten. Deze bestaat uit 7 leden. De opzet is om een veilige plek te creëren waar kinderen op vrijdag- en zaterdagavond naar toe kunnen gaan, als hun ouders het op een drinken zetten. Ons gebouw is te ver weg, maar in Klawer-Noord leent de oude gemeenschapszaal zich hier prima voor. Op deze manier verplaatsen we het buurthuisgedeelte van Ateljee 10 naar Klawer-Noord, zodat we ons meer op cultuur en speciaal onderwijs kunnen toeleggen in ons eigen centrum.



Het culturele gedeelte vraagt om een andere aanpak. Florence Filton lijkt hier voor de aangewezen persoon.



Ze kwam vorige week bij ons aanzetten in gezelschap van Bennie Bock en Cornelius Malgas - alle drie van het departement van Kunst en Cultuur.



Dat werd meteen een hele happening. Ze blijken razend muzikaal te zijn.



Ze werden op slag verliefd op de didgeridoo en kalimba.



Ze deden niets anders meer die middag dan muziekmaken. Het werd een grandioze jamsessie.



Ook hun meerstemmig zingen was werkelijk indrukwekkend! We hebben ze gevraagd of ze misschien serieus kalimba en didgeridoo wilden leren spelen, zodat ze na verloop van tijd workshops zouden kunnen gaan geven. Dan zouden deze instrumenten een plek veroveren in Matzikama! Dit idee sprak hen erg aan, dus wie weet .....

Wordt vervolgd ....

Geslaagd Kinderfeest!

De hoofdstraat was afgelopen zaterdag helemaal uitgestorven tegen de tijd dat wij onze optocht gingen houden. ‘s Ochtends was het het nog een drukte van jewelste en hingen er overal ladderzatte mensen rond de winkels. Geen eentje meer te bekennen.



Zo'n vervreemdend effect! De politie had ze weggejaagd. En daar kwamen we dan luid zingend, dansend, handend klappend de straat inzetten. We hadden natuurlijk toeschouwers verwacht, zeker gezien alle publiciteit. Maar nee, alleen de winkeliers stonden naar ons te kijken in de deuropening. Allemaal sponsors van dit feest. Maar we lieten ons hier niet door van de wijs brengen.




Lies blies de maat op haar didge en de kinderen skandeerden en klapten verschillende ritmes mee.



Het werd een geweldige dag. De hele dag door konden de kinderen hun gezichten laten beschilderen en zich volproppen met vetkoek, hotdogs, pudding en limonade. Allemaal dankzij de hulp van een paar grandioze vrijwilligers!



Er stond veel op het programma, maar doordat een aantal vrijwillligers niet kwam opdagen, moesten we wel improviseren. Zodoende vervielen de 2 workshops dans en de optredens.



We hielden het op wedstrijden zeepkisten, touwspringen en hoelahoep.



Die werden sowieso erg spannend. De kinderen gilden hun longen uit hun lijf. We hadden voor mooie prijzen gezorgd: een vlieger als hoofdprijs, knikkers, vetkrijt en tennisballen als 2e en 3e prijs met allemaal balonnen.



Fijn dat de leiding van de Nieuwoudsschool aanwezig was: John Cloete, Lana Stemmet en nog een andere onderwijzers. We kregen zelfs eventjes onverwachte hulp van het gemeentehuis (Dennis Scholz en Gert Tieties). Gelukkig vonden ook een paar blanke kinderen van de andere lagere school de weg naar het centrum.

Dit feest is mogelijk gemaakt door sponsors en vrijwilligers. Hun hulp was onmisbaar.

Lies heeft een mooie fotoreportage van de dag gemaakt. Zie
www.myspace.com/liesundertrees

Wordt vervolgd ....

Veel succes geboekt

We hebben voor Ateljee 10 een nieuwe, actieve bestuurder gevonden. Dat is Louis du Preez, adviseur Kunst en Cultuur van het Departement van Onderwijs.



Als adviseur zoekt hij een ruimte voor de nieuw in te voeren dans- en toneelworkshops van de twee lagere scholen in Klawer. Als producent zoekt hij een theater op het platteland om allerlei podiumproducties uit de Westkaap op de planken te krijgen. Dankzij hem kunnen we nu het voortbestaan van Ateljee 10 garanderen.



Gisteren en vanochtend heeft hij urenlang bij ons workshops dans gegeven. De kinderen werden onder zijn handen rustig en tegelijkertijd waanzinnig enthousiast. Een goede leermeester voor ons. Zes jaar geleden was hij nog docent aan de hbo-opleiding voor docenten in Wellington.



Gisteren zijn we met hem uit eten gegaan om onze plannen nader te bespreken. Vandaag lieten we hem kennis maken met ons andere bestuurslid Stephen Tekana.

Van Check-In kregen we vier kratten levensmiddelen waarvan de houdsbaarheidsdatum net verstreken was. Onze bejaarde buurvrouw, tannie LeRoux, helpt ons nu elke dag om maaltijden voor de kinderen te maken en scones te bakken voor ons feest op zaterdag. Diverse winkels in de Hoofdstraat zijn bereid om de prijzen voor onze wedstrijd op zaterdag aan te leveren.

We hebben vandaag notabene ons eerste zakelijke contract gesloten met een 16-jarige scholiere. Haar opa is kok die donuts kan bakken. Ateljee 10 leent haar nu 100 Rand (10 Euro), zodat zij op zaterdag een handeltje kan opzetten om donuts te verkopen. De afspraak is dat zij ons dat geld tot op de laatste cent terug betaalt.

Het gaat goed. Onze ideeen worden zo langzamerhand stuk voor stuk uitgewerkt.

Wordt vervolgd ....

Lies is de rattenvanger van Hamelen geworden

Als er ‘s middags jonge kinderen naar ons centrum komen, brengt Lies ze na afloop samen met Jeremy terug naar huis. Dat gaat via allerlei sluipweggetjes. Onderweg sluiten andere kinderen zich bij hen aan, aangetrokken door het gezang en ritmisch klappen. Een mooiere voorbereiding op ons feest van volgende zaterdag kunnen we ons niet wensen. Dan willen we met een grote optocht door de Hoofdstraat gaan en op het stationsplein allerlei wedstrijden houden en voorstellingen geven.

Er komen steeds meer kinderen ‘s middags naar ons centrum. De sfeer is 's middags veel gemoedelijker dan 'sochtends, want alles is vrijblijvend. Ze kunnen doen waar ze zin in hebben en komen en gaan wanneer ze willen.



De meesten zijn vermoedelijk zwerfkinderen. Ze zien er erg verwaarloosd uit en bedelen constant om eten. Ze blijven heel lang na sluitingstijd plakken.



Met de ochtendgroep was het deze tweede week alleen eventjes afzien. In plaats van de afgesproken 20 kinderen kregen we er 37. Met zulke probleemkinderen is dat niet te doen. Het was de hele tijd politieagentje spelen. We regelden dat we de helft kregen en dat er elke dag voldoende eten voor ze kwam. De school had ons voor elke dag een broodmaaltijd voor elk kind beloofd (2 sneetjes witbrood met pindakaas en jam), maar liet het vaak afweten. De kinderen verrekten van de honger.

Aan de twee kruideniers in Klawer vroegen we of ze ons hiermee wilden helpen. Het resultaat: van de ene kruidenier kregen we direct 15 melkflessen van 2 liter mee waarvan de houdsbaarheiddatum die dag verstreken was en de andere kruidenier bakt nu elke dag 3 bruine broden voor ons. De rest betalen we uit eigen zak.

De kinderen weten niet hoe ze het hebben. Ze laten zich de sandwiches met dikke plakken worst en tomaat goed smaken. We zien ook direct het effect: ze zijn een stuk minder druk en ze kunnen zich beter concentreren. Het was grotendeels door de honger dat ze maar liepen te stieren. En vooral ook door die te grote groepen. Nu laten zelfs de grootste ettertjes zich van hun goede kant zien. Wat zijn het toch eigenlijk ontzettend leuke kinderen. Ze hebben beslist onze harten gestolen.

Lies maakt steeds prachtige fotoreportages.
Zie www.myspace.com/liesundertrees


Wordt vervolgd ...