Van minkukels tot elite van de school

Het bouwproject is vorige week begonnen.
Niet zonder horten of stoten overigens.
De eerste twee dagen kwam er helemaal niemand opdagen.
De 6 geselecteerde jongens weigerden te komen.


Een openhartig gesprek op het schoolplein zonder leerkracht erbij.

Wat bleek? De jongens ervoeren deze selectie als
vernederend. Ze dachten dat ze als hopeloze gevallen
door de school afgedankt werden. We vertelden hen
dat ze juist geselecteerd waren op hun handigheid.


Beretrots op hun uniform

O, wat hadden ze een spijt dat ze 2 dagen te laat
begonnen waren! Wisten zij veel dat ze bedrijfskleding
kregen. Helemaal te gek!


Echt genieten van een bakje koffie

En dat ze net als echte werklieden koffie kregen.
Die 5 scheppen suiker die daar zo nodig in moest,
accepteerden we maar op hun eerste dag.


Een en al aandacht voor de maaltijd

En dan was er ook nog elke dag fruit en volop brood
met worst en kaas, gegarneerd met tomaat en paprika.
Op school moeten hun klasgenoten het de hele dag doen
met 2 sneetjes jam of pindakaas. Thuis is het voor
sommigen veel erger: alleen droog brood en suikerwater.


Muurtje bouwen van toffies

Wie denkt nou aan toffies, als je voor het eerst leert
bouwen? Proefondervindelijk ontdekten zij wanneer
een muur pas echt stevig is. Gewoon met verband
bouwen en dan even likken.
Ja hoor, net zo stevig als cement.


Zelf alfalfa kweken

Door de slechte weersomstandigheden moesten we
de volgende dag grotendeels binnen zitten.
Dus lasten we iets nieuws in: het kweken van alfalfa.
Nu zijn het echte proefkonijnen.....


De vuurproef: stucen met echt cement

Binnen leerden ze om beurten een gat in de muur stucen.
Dat viel niet mee. Zeker niet met al die ogen op hen gericht.


Bezoek van nieuwsgierige randgroepjongeren

En ze kregen nog meer bekijks. Peer educator
Koesie stond opeens voor onze neus met een paar
van haar maatjes. Die hadden er ook heel veel zin in.
We moesten hen helaas na een tijdje wegsturen.
Het bleken beruchte randgroepjongeren te zijn.
Onze leerlingen waren bang voor hen en vluchtten
één voor één de kerk uit.


Hoe teken ik een rechthoek?

Een beetje behoorlijke bouwer weet hoe je muren loodrecht
op elkaar zet. In paren oefenden ze de theorie.


Hoe doe ik dat in de praktijk?

Daarop volgde de praktijk: samen oefenen met stokken
en draden. Precies zoals een echte bouwvakker dit doet.


Zo ziet de garage er nu nog uit

Daarna begon het zwaardere werk: de garagedeur
demonteren.


Een lesje in beitelen

En de zijkant en onderkant bewerken met een beitel
om te zorgen voor een goede hechting.

Groepsgesprek en verwerking

Na elk onderdeel volgde bezinning ..... een en al
concentratie.


Zelfbeoordeling voor hun port folio

Muisstil beoordeelden ze zichzelf na afloop van elke les.


Zelfbeoordelingsformulier van dag 1

Een greep hieruit: Ben jij tevreden over jouw prestatie?
Ja, want mijn dag was heel fijn en dit had ik helemaal
niet verwacht.


De elite van de school

Aan het eind van de week wachtte hen een aangename
verrassing: ze kregen een fiets van de school te leen
(dankzij het armoedeverlichtingsproject van de gemeente)
Zie hier de elite van de school.

De vakadviseur Technologie van het Departement van Onderwijs
is werkelijk diep onder de indruk.
Nergens in de Westkaap wordt bouwen op school onderwezen.
De Nieuwoudtschool gooit hiermee hele hoge ogen!

Nieuwe leerlingenwerkplaats in de maak

Johnny met oom Pieter Fourie in de werkplaats

Hoe maak je nou een trommel, als je niet beschikt
over een snijbrander om de bodems eruit te snijden?
En als je ook geen aambeeld hebt om het ijzer te buigen
tot ringen zodat je het vel om de trommel kunt bevestigen?
Pieter Fourie kon ons alleen helpen met de beitel.


Franz Wagner, een meesterbrein

Voor de ringen moesten we naar een Duitse ingenieur,
Franz Wagner. Dat was een schot in de roos. Hij bleek
de buurman van Johnny’s neef te zijn, een bijzonder
creatieve geest.


Franz Wagner tekent een mal

Hij bedacht een jig, een soort mal. Daarmee konden we
met het grootste gemak aan de lopende band dezelfde
ringen maken. Voor een grote productie is zo’n mal
onmisbaar. Wat een idee! Als onze leerlingen goedkope
drums leren maken van goede kwaliteit, kunnen we die
aan allerlei scholen en particulieren verkopen!


Franz in zijn kwekerij

Ook liet hij ons zijn kwekerij zien. Jammer genoeg had hij
te veel klussen om de verschillende soorten mallen voor

ons te maken. Maar wat zo waardevol is aan dit contact,
is dat we weer een creatieve geest ontmoet hebben
– dit opent nieuwe perspectieven, dit is beslist het begin
van een nieuwe vriendschap.


Jaco Verryne ziet het direct helemaal zitten

Hij verwees ons door naar collega Jaco Verryne.
Die keek eventjes naar de djembé en de oliedrum
en toen naar de tekening van Franz. In een mum van tijd
was de zaak beklonken. Hij ontwerpt voor ons twee mallen
om ringen te maken: één voor de djembé en één voor
de rode oliedrums.

Het is beslist de moeite waard om hierin te gaan investeren.
We kunnen gratis aan een groot aantal rode oliedrums komen,
zeker wel honderd. En de prijs van de pvc-buizen waarvan
de djembé’s gemaakt zijn, is best wel schappelijk.
Een nieuw toekomstperspectief, niet alleen voor onze kinderen,
maar ook voor de vele invaliden in de kleurlingenwijk
die smachten naar dit soort initiatieven....

Radiopraatje op Radio Namakwaland

Radio Namakwaland in Vredendal

Naast Wimpy (dè fastfoodketen in Zuid-Afrika) is het lokale
radiostation, Radio Namakwaland gevestigd. We keken
onze ogen uit toen we binnenkwamen.


Gerenoveerde staat

Afgelopen jaar heeft dit station een totale facelift ondergaan.
Een extra etage erbij, een grondige renovatie, met prachtige
meubels en vooral met heel professionele studio’s.


Erkenning en dankbaarheid

In het kantoortje hangt een plakkaat waarop staat dat
dit te danken is aan een Nederlandse weldoener dankzij
bemiddeling van stichting ZASM (Stichting Zuid-Afrikaanse
Spoorwegenmaatschappij in Amsterdam).


Johnny in gesprek met Annette Smit van Radio Namakwaland

Daar hadden we een gesprek met manager Annette Smit –
een enorm warme persoonlijkheid die direct enthousiast
reageerde op onze plannen.


Eén telefoontje en klaar is kees

Voordat we er erg in hadden regelde ze nog diezelfde dag
een radio-interview voor ons. Ze gaf ons 1,5 uur om ons
voor te bereiden. Dat deden we deels in Wimpy
onder het genot van een kop koffie. Zelfs in Nederland
kun je nu hun zender life ontvangen via hun site
http://www.radionamakwaland.rsa.nu/.


radio-interviewster Annemarie du Plessis

Dat interview was net als vorig jaar een hele belevenis.
Ook dit keer weer een fantastische interviewster.
Zo warm en zo professioneel!


Johnny praat gedreven in de studio van radio Namakwaland

Johnny vertelde heel relaxed over de verbouwing van onze
garage tot een kinderkookcafé, over de productie van
verse pasta en alfalfa, over onze workshops trommels maken,
percussie, didgeridoo en kalimba. Zelfs onze toekomstige
plannen kwamen aan bod: de verbouwing van de kerk tot
een theatertje.


Johnny luistert heel tevreden naar de professionele interviewster

Nadrukkelijk vermeldde hij de steun van onze twee fondsen -
Stichting Projecten Zuid-Afrika en Window to the World -
en onze samenwerking met Nieuwoudt Primêr en het
Departement van Kultuursake en Sport.


Een interview van ruim 20 minuten

Ruim 20 minuten lang praatte hij met het grootste gemak
als een ervaren redenaar, terwijl ik me maar beperkte
tot fotograferen en even stotterend een woordje meesprak.
Ja, ook dit keer hield ik het op stevig instemmend knikken ....

Territorium afbakenen

Trotse bezitter van pet met opschrift: Ateljee 10 Klawer Kaskar Kayalami

Er komt nu schot in de zaak. Na dagen van hot naar her
rijden om de nodige spullen te bemachtigen en lokale
vrijwilligers te mobiliseren, is er een mijlpaal bereikt.
We hebben een zeepkistenbaan. Een stuk braakliggend
terrein dat aan de gemeente behoort en grenst aan
de woning van oom Hannes - tegenover onze kerk.


Johnny met oom Hannes voor onze zeepkistenbaan

Onze dierbare scheidsrechter van de zeepkistenraces
regelde dit even heel kordaat op eigen houtje.
Hij claimde dit stuk grond als zeepkistenbaan en liet
de gemeente gratis de grond met een schraper egaal maken.


Johnny met Hannes en Elsa Brand

Omdat het ons niet lukte om Freddy, onze trouwe hulp
van vorig jaar, in te schakelen, hebben we oom Hannes
aangesteld als voorman bij het bouwproject - de meest
voor de hand liggende keuze. Hij weet precies hoe hij met
onze kinderen om moet gaan. Zijn vrouw Elsa wordt
onze vaste medewerker in het kinderkookcafé.


Johnny op de veranda met de geschonken djembé’s

Nog een mijlpaal. Deze drums zijn door Stichting Projecten
Zuid-Afrika aan ons geschonken. Werkelijk prachtige djembé’s,
gemaakt van bouwmaterialen - pvc-buizen en zeildoek.
Dit sluit perfect aan bij ons uitgangspunt om inheemse
producten en afvalmaterialen te gebruiken.


Een paar van onze oliedrums

Om onze drumband straks meer volume te geven gaan we
zelf basdrummen maken van gebruikte olievaten.
We zijn nog druk bezig met inzamelen. We kunnen nu
de kunst goed afkijken hoe je het vel moet bevestigen.

Met spijbelende Nathan, Koesie en de 2 nieuwe peer educators

Met Koesie, onze peer educator van vorig jaar, haar neefje
Nathan en 2 nieuwe peer educators deden we meteen
een jamsessie. Ze waren laaiend enthousiast. We moeten
beslist een workshop djembe’s maken inlassen, zodat zoveel
mogelijk kinderen over drums kunnen beschikken.


De peer educators bekijken de video van het benefietconcert

We lieten hen de video-opnamen van ons benefietconcert
in de Melkweg zien, met name de percussiegroep van Mireille.


Koesie, een en al aandacht

Koesie kroop bijna weg in het beeld, volkomen gebiologeerd.

Koesie speelt mee met Marancha, de groep van Mireille

Ze pakte direct de drum erbij en ging meespelen.
In een mum van tijd had ze het juiste ritme te pakken.


Koesi aan het mee dansen

Ook probeerde ze meteen de danspasjes uit.
Zij ziet Mireille al helemaal zitten!
Vol trots vertelde ze dat ze op school didgeridooles gaf
tijdens het vak kunst en cultuur en ontzettend veel
naar de cd van Lies luisterde.


Koesie en Nathan in onze kerk

Toen ik ons affiche in een van de winkels terugzag, kon ik
de tekst niet meer lezen. Het hele vel had ze volgekalkt
met haar naam. Dit is haar territorium!

West Coast Dance

Er is dit jaar een schitterend evenement van start
gegaan: een danswedstrijd tussen scholen
uit de hele Westkust.
Als speciale gast-VIP’s waren wij uitgenodigd
door het Departement van Kultuursake en Sport.


Whitey Jacobs, minister, 2e van rechts

We mochten tussen andere hooggeplaatsten zitten,
(ja, lees dit goed: andere hooggeplaatsen)
zoals de minister, die deze competitie geïnitieerd had.
Wij vonden die plek alleen niet geschikt om te filmen.
Daarmee maakten wij een statement, vond organisatrice
Florence Filton: jullie mogen hier zitten,
maar jullie verkiezen ergens anders te zitten.
Zo had ik het zelf nog niet gezien!

Interessant nieuwtje: deze minister was net afgetreden
en minister van behuizing geworden.
Hij zat jaren lang gevangen tijdens de Apartheid.
Bij de inhuldiging van Mandela reed hij samen
met Mandela mee in diens auto.


Charné Hugo uit Kaapstad

Deze danscompetitie werd ingeleid door de adembenemende
klanken van gastperformer Charné Hugo uit Kaapstad.
Dit bepaalde gelijk de sfeer en het niveau van deze middag.


Winnaars contemporaine dans: dansgroep uit Vredendal met Cabaret

De absolute topper was de winnende dansgroep
met Cabaret uit de categorie contemporaine dans.



Een uitstekende choreografie!



Power en nog eens power!


Stampvolle zaal met uitbundige kinderen, begeleiders en VIPS

Werkelijk een heel bijzonder evenement met honderden
getalenteerde kinderen en prima gastperformers.



Zoiets kun je Florence en Bennie helemaal toevertrouwen.



Anders dan de Klawer Kunste - het regionale examen
in het vak kunst en cultuur - is dit een echte wedstrijd.



Er zijn verschillende rondes, de besten worden
geselecteerd.



In mei was de 1e ronde, nu de 2e en laatste ronde.



Er waren verschillende soorten dansen:
van streetdance tot en met stijldans (langarm),
spiritual dance en rieldans.



Dit programma is slechts een van de vele programma’s
die nu opgezet worden om onder de jeugd een positieve
instelling te ontwikkelen.



Daar wordt heel hard aan gewerkt in dit land waar
zo’n schrikbarend hoge criminaliteit heerst.



Slechts 1 solo-dans was er tijdens deze wedstrijd.
We herkenden deze buikdanseres al van de Klawer Kunste.



Ze mogen er wezen, deze jonge dansers. Ateljee 10
zal straks een veelbelovend podium voor de jeugd worden!



In de pauze maakten we nader kennis met een paar
van de dansers. Hele leuke, frisse jongens.



‘n Spesiaal beriggie vir julle, outjies:
Ons het ons gate uit geniet van julle danse.
Ons gaan ’n CD vir die Departement van Kultuursake en Sport
maak en ons gaan julle danse op myspace sit, sodat die hele
wêreld julle kan sien dans.
Nog ’n bietjie wag asseblief, bly ons weblog volg.
Ons sal onder hierdie foto’s die link oor enige tyd plaas.
Oefen nog ’n beetjie met die vingers, dit sal in julle dans ook
baie mooi lyk.
Baie sukses!


Johnny met zijn bekende vingertrucs

Een groot verschil

Bloemenveld nabij VanRhynsdorp

Het is hier nu hartje winter. Als de zon even niet schijnt,
is het stervenskoud. Maar in de zon is het echt verrukkelijk.


Gifberg op de achtergrond

Veel bloemen zijn al uitgekomen -
nog niet zo veel en zo mooi als het volgende maand zal zijn,
maar toch nu al indrukwekkend.


RK-kerkje in Klawer-Noord

Tegenover de kleurlingenwijk staat een schattig RK-kerkje
dat nog steeds in gebruik is, hoe gammel het ook is.


Witblok in Klawer-Noord

De uitbreiding van de kleurlingenwijk wordt witblok genoemd.
Dit is vanwege de witte kleur van de hophuizen die de regering
nu overal voor de kleurlingen uit de grond stampt. Ze verliezen
hun troosteloosheid een beetje in dit lieflijke landschap.


Weg afgezet wegens overstroming

Het weer was vorige maand wel eventjes wat anders.
Toen stroomde de Olifantsrivier over zijn oevers.
Dit waren ongekende regenbuien ......


Overstroming van Olifantsrivier

Mensen konden hun dorpen aan de rivier niet meer in of uit.
Alle wijnranken stonden onder water, ook bomen en huizen .....

Voor de krottenwijken die hier de laatste jaren ontstaan zijn,
was het ook zwaar afzien.





Deze foto’s van de overstroming zijn afkomstig van Bennie,
de toekomstig waarnemend directeur van Ateljee 10.