Samenstelling
van bevolking
De oorspronkelijke bevolking uit deze streek zijn de
Khoi en de San. Bij ons beter bekend als Hottentotten en
Bosjesmannen. Van oorsprong spraken zij hun eigen taal.
Opvallend kenmerk van beide talen is het klikken met de
tong.
Door de komst en overheersing van de blanke kolo-nisten
zijn deze talen verloren gegaan. Nu is Afrikaans - de taal
van de Boeren - de algemene voertaal in deze streek. Dankzij
het creatieve taalgebruik van de Khoi en de San heeft deze
sterk bekritiseerde taal nog enige overlevingskansen. Lees
meer ....
In de Westkaap worden allerlei initiatieven ontwikkeld om
de eigen cultuur, die verloren dreigt te gaan, te behouden
en uit te dragen. Lees
meer ...
De Khoi en de San worden als kleurling ofwel als bruin aangemerkt.
Een onderscheid dat nog dateert uit de de tijd van de Apartheid,
waarbij mensen werden ingedeeld in blank, bruin of zwart.
Met bruin wordt doorgaans iemand van gemengd ras
bedoeld, maar in de Westkaap verwijst dit specifiek naar
deze groep.
De verhouding tussen blank en bruin: ± 1:4.
Het aantal zwarten in Klawer is gering. Het is door politieke
maatregelen dat dit aantal de laatste jaren toeneemt. Ze
komen van buitenaf, uit andere delen van Zuid-Afrika. Ze
spreken een andere taal (Xhosa) en hebben een andere culturele
achtergrond.
Sociale verhoudingen
Aan de sociale verhoudingen tussen blank en bruin
is niet zo heel veel veranderd op het platteland sinds de
nieuwe regering aan de macht kwam. De oude hiërarchie
is er nog. Het zijn de blanken die de boer-derijen bezitten.
Het zijn de kleurlingen die voor hen werken als landarbeiders.
Vaak wonen ze ook op de boerderij. Alleen of met (een deel
van) hun gezin, vaak in primitieve omstandigheden. In de
praktijk betekent dit dat ze 24 uur per dag beschikbaar
zijn.
Net als overal op het platteland leven blanken en kleurlingen
gescheiden in aparte woonwijken. De laatste jaren worden
er in de ghetto's massaal huizen bijgebouwd, de zg. HOP-huizen,
volgens het ANC-beleid dat iedereen recht heeft op een eigen
woning. Door deze uitbreidingen blijft de aloude rassenschei-ding
gehandhaafd zoals tijdens de Apartheid.
Het verschil in maatschappelijke status springt direct in
het oog. De witte HOP-huizen zijn uniforme beton-blokken,
uiterst pover van bouw. Het zijn de woningen van de minst
bedeelden.
Hoewel er geen blanken in Klawer-Noord wonen, wordt deze
wijk nog steeds witblok genoemd. Ooit woonden hier
arme blanken. In de jaren 80 werden alle kleurlingen uit
Klawer hiernaar toe gedeporteerd.
De armoede is groot in dit gebied, ook onder blanken. Bij
hen blijft dit alleen uit schaamte meer verborgen. Toch
zien de huizen er in het blanke centrum van Klawer een stuk
verzorgder en welgestelder uit. Maar schijn bedriegt ....
In het oude deel van de kleurlingenwijk is het een allergaartje.
Tussen de povere onderkomens van de armsten springen er
hier en daar luxueuze woningen uit.
Door de slechte leefomstandigheden en het extreem hoge
verslavingscijfer, is deze wijk een broedplaats van geweld
en criminaliteit geworden. Volgens de statistieken heerst
hier de zwaarste criminaliteit van de streek. Elk weekend
is het raak. Goedkope wijn in zakken (papsak) wordt massaal
ingekocht en leeg-gedronken.
In 2007 kwam Klawer in het landelijk nieuws door de moord
op de 8-jarige Wilfred Kriel, gepleegd door 2 broertjes
van 10 en 7 jaar oud. Dit zorgde voor veel opschudding.
En dit is maar het topje van de ijsberg.
Voor de opgroeiende jeugd levert deze onveilige
situatie, zowel buiten op straat als binnen in huis, constante
psychische druk op. Opvang is er niet of nauwelijks. Honger,
angst en agressie des te meer.
De situatie is rond 2006-2007 verergerd, sinds er
zwarten uit de Transkei langs de spoorweg neer-streken
en van golfplaat en afval krotten bouwden. Hiermee zijn
de rassentegenstellingen sterker geworden, zo ook de onlusten.
Voor de enige basisschool in Klawer-Noord die toch al
zijn handen vol heeft aan zijn eigen probleemleerlin-gen,
een extra belasting. Het hele jaar door moet zij haar
deuren openstellen voor nieuwe Xhosa-kinderen die geen
woord Afrikaans spreken. Daarvoor is geen geld, geen opvang
en geen ruimte (in sommige klassen zitten tussen de 40
en 50 leerlingen).
Het is dan ook niet verwonderlijk dat het aantal
kinderen met ernstige leer-en gedragsproblemen
in Klawer-Noord verontrustende vormen aanneemt.
Velen komen uit disfunctionele gezinnen, worden
verwaarloosd en mishandeld. Lees
meer ...
Groei en verval van Klawer
Klawer bloeide begin 1920 op tot een dorpje van enige betekenis
door het ontstaan van het spoorlijnstation. Het kreeg op
den duur een eigen gemeentebestuur, een eigen spoorwegpolitie
en eigen handelscentrum.
De spoorlijn betekende voor velen een bron van
inkomsten.
Daarnaast zorgde ook de marmermijn voor veel werkgelegenheid.
Rond de jaren 90 werden de spoor-wegen geprivatiseerd en
werd het personenvervoer stopgezet, met uitzondering van
de toeristentrein die alleen in de bloementijd (augustus/
september) is blijven rijden. Kort erna volgde ook de sluiting
van de marmermijn. In één klap stonden honderden
mensen op straat. Zowel blanken als kleurlingen werden hierdoor
zwaar getroffen. Dit betekende een geweldig verlies aan
economische kracht, wat geleidelijk aan heeft geleid tot
een steeds groter verval. |
 |
