Kamma-Kamma

Benefietconcert in Hoorn

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Tue, 21 Oct 2008 07:07:00 +0000

Lees hier meer over de artiesten

Het is weer zo ver. Een nieuw benefietconcert is in aantocht.
In Hoorn dit keer. Ook nu weer de slogan:
Ek is ook important.
Met toevoeging van Editie Hoorn.
De opbrengsten gaan naar het goede doel: de kinderen in Klawer.

Datum: vrijdag 14 november 2008
Lokatie: Manifesto in Hoorn
Tijd: van 21.00 tot 02.00
Prijs: € 15

Er zijn optredens te zien van
Lies Beijerinck met haar groep 3ple-D, didgeridoo
en Mireille Linger met haar Braziliaanse percussiegroep Marancha.
Alle twee actieve leden van Stichting Klawer.

Verder zijn er optredens van
Melly Fluous, funk
Ablas Solo, reggae
Beavershot, rock'n roll
Djembe Kouma, traditioneel Afrikaans
en Jan Bolhuis, bagpipes
Bands waarvan leden werkzaam zijn bij sponsor Mirabeau

DJ Zjelva verzorgt op unieke wijze de muzikale overgangen.

In aparte stands is meer informatie te verkrijgen
over Stichting Klawer en Mirabeau.
En ... er is een loterij met mooie prijzen.

Dit concert wordt gesponsord door Mirabeau.

Terugblik 1: ontvangst

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 16:03:00 +0000

Johnny en ik (Ellen)

We zijn weer goed en wel in Nederland aangekomen.
Heel voldaan, heel trots.
Wat een geweldige belevenis was dit!
Elke dag was een avontuur, vol spannende uitdagingen,
onverwachte gebeurtenissen, nieuwe contacten,
onbegrensde mogelijkheden.

Na aankomst van Lies en Mireille in Kaapstad

Vanaf het moment dat we Mireille en Lies van de luchthaven
in Kaapstad afhaalden, had ik het te druk om de weblog bij
te houden. Vandaar nu alles in vogelvlucht, in aparte weblogs.

Ontvangst

Lies met vlechtjes en kinderen

De kinderen waren ontzettend blij om ons weer te zien.
Ze vlochten opnieuw vlechtjes in Lies' haar en ze schreven
alsmaar spontane liefdesbriefjes.

Peereducator Koesie vlecht vakkundig Mireille's haar

Nieuwkomer Mireille wachtte met het vlechten tot vlak
voor haar vertrek naar Nederland. Het werd een lange zit!
Ze werd overspoeld met liefdesbriefjes. Al helemaal
toen ze door een fikse sinusontsteking een paar dagen
in bed moest blijven. In een van die briefjes stond:
Ik hou van de Hollanders.
Is dat culturele uitwisseling of niet?
Daarmee bezorgen we ons land toch een mooi image?

Drumworkshop van Mireille

De hele buurt genoot van alle drum en digderidoo
workshops in de openlucht.
Eindelijk weer eens leven in de brouwerij.
We werden dan ook warm onthaald door de winkeliers
in de Hoofdstraat, recht tegenover ons gebouw.

Met één uitzondering dan: onze buurman, zelf notabene
drummer in zijn jongere jaren. Hij diende bij de gemeente
een bezwaarschrift in wegens geluidsoverlast. Het zat
hem duidelijk erg dwars dat wij van hem eisten dat hij
zijn bomen langs de kerk verwijderde die ons gebouw
ernstig beschadigen.

wordt vervolgd...

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij

Terugblik 2: bouwproject

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 16:02:00 +0000

Johnny met zijn leerlingbouwers

Dit jaar voerden we twee nieuwe projecten uit: een
leerlingenwerkplaats Bouw en een Kinderkookcafé, in het
Afrikaans Kinderkombuis. Om te beginnen met het eerste:
6 leerlingen van de Nieuwoudtschool verbouwden in 2
weken de garage van Ateljee 10 tot een kinderkombuis.
Ondanks de opstartproblemen (zie vorig weblog) hadden
de bouwers het enorm naar hun zin. Voor tenminste 3
van hen hebben we met dit project een wezenlijk verschil
gemaakt.

FRANK, 16 jaar

Modelbouwer Frank + fotomodellen Ignatius en Jonathan

Frank wist van meet af aan dat hij bouwer wilde worden.
Hij stond te trappelen van ongeduld om aan dit project
te beginnen. Aan zijn hele manier van werken kon je zien
dat hij zijn roeping gevonden had. Een en al toewijding.
Hij werkte stug door als de anderen het opgaven.
Voor de stevige broodmaaltijden was hij ons erg dankbaar.
Thuis krijgt hij droog brood en suikerwater.

WILLY, 15 jaar

Willy, helemaal in zijn element

Wie de grootste verandering doormaakte, was Willy.
Een lefgozer die de boel wel even zou komen verstieren.
Op school was hij onhandelbaar.
Hij trok helemaal bij toen hij zijn eigen talenten ontdekte.
Onder invloed van Frank ontpopte hij zich als een serieuze,
hardwerkende leerling die eer van zijn werk wilde halen.
We zagen hem later vaak terug na schooltijd. Dan kwam
hij muziek maken of ging hij tekenen.
Wat was dat een leuke jongen geworden!

BERNARD, 15 jaar

Bernard (rechts) assisteert Jonathan met cement aanmaken

Vooral Bernard was voor ons een verrassing. Vorig jaar
nog was hij een nors, onhandelbaar kind dat wild om zich
heen schopte en sloeg. Nu was het een klein, kwetsbaar
jochie dat om affectie en bescherming vroeg. Vanwege
zijn handicap (foetaal alcoholsyndroom) is hij verstandelijk
en emotioneel nog maar een kind van 8. Daardoor wordt
hij niet geaccepteerd door de andere jongens.
Hij ontpopte zich als een enorme doorzetter en was de
hulpvaardigheid zelve. Hij voldeed dan ook prima als
assistent bij alle bouwwerkzaamheden.

VRIJWILLIGERS

Oom Hannes - Hannes Brand- onze overbuurman

Het was moeilijk om mannen met bouwervaring te vinden.
Die hadden allemaal werk en waren dus niet beschikbaar.
We stelden oom Hannes aan als voorman, een handige
gepensioneerde man. Vorig jaar was hij al onze trouwe
scheidsrechter van de zeepkistenraces.

Elsa Brand, die alleen wil eten als er genoeg voor de kinderen is

Zijn vrouw Elsa werd onze vaste medewerker in de keuken.
Zij maakte niet alleen de broodmaaltijden klaar, maar
zorgde er ook voor dat het hele gebouw spik en span was.
Het extra voedsel elke dag was voor hen alle twee heel
welkom. Hun inkomen is te klein om van rond te komen.

Johnny met zijn cameraschuwe moeder - een onmisbare kracht!

Op de achtergrond werkte de hele familie van Johnny mee,
vooral zijn moeder. Ze zorgden allemaal voor belangrijke
spullen die we zelf niet konden bemachtigen. Ze regelden
vervoer en hulp bij de klussen.

Wij moesten het dit jaar onverwachts doen zonder de steun
van onze bejaarde buurvrouw, tannie Leroux. Vorig jaar had
ze de hele catering verzorgd tijdens het Kamma-Kamma
Kinderfestival. Ze overleed nog tijdens ons verblijf na een
paar beroertes. Ze blijft in onze gedachten voortleven.

ERKENNING

John Cloete proeft de alfalfa die de bouwers gekweekt hebben

Met dit bouwproject gooiden we hele hoge ogen bij het
Departement van Onderwijs. Van het schoolhoofd
John Cloete hoorden we dat de vakadviseur Technologie
diep onder de indruk was. Nergens in de Westkaap wordt
bouwen op school onderwezen. Zijn school neemt nu
als voorloper een heel bijzondere positie in. Een beetje
statusverhoging kan deze school goed gebruiken!

Louis du Preez, bestuurder van Ateljee 10

Nu staan er al twee hoge ambtenaren van het Departement
van Onderwijs achter ons project. Die andere is ons eigen
bestuurslid, Louis du Preez, vakadviseur Kunst en Cultuur.
Samen kunnen ze gewicht in de schaal leggen.

VOORTZETTING

Het is zijn inbreng om van Ateljee 10 een streektheater te
maken. Dat betekent dat er weer een leerlingenwerkplaats
wordt gecreëerd: de verbouwing van de kerk tot een theater.

Architect Joe van der Westhuizen met vriendin Machteld

De bouwtekeningen zijn al in de maak dankzij neef Joe.
Een donatie van het grote architectenbureau LRArchitects
in Kaapstad, waar Joe werkt.
Inmiddels zijn er ook al afspraken gemaakt met een bouwer
die goed met kinderen kan omgaan en bereid is hen te
begeleiden. Nu is het zaak om dit gefinancieerd te krijgen .....

Lees meer: van minkeukels tot elite

wordt vervolgd...

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij

Terugblik 3: kinderkookcafe

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 16:01:00 +0000

Met mijn keukenprinsessen en één enkele prins

Het ene project was nog niet klaar of het andere kon
beginnen. Ook het Kinderkookcafé werd een groot succes.
Wel waren er opstartmoeilijkheden. Jeremy, die dit project
voor zijn rekening zou nemen, moest de reis plotseling
afzeggen vanwege een sterfgeval in zijn familie.
Dus nam ik het over. Dat werd één van mijn mooiste
onderwijservaringen.

CHRISTINA, 16 jaar

Rouwdouwer Christina, pastamaker nr. 1

Alle leerlingen van de leerlingenwerkplaatsen hadden
leerproblemen. Christina leek anders. Zij viel op door
haar snelheid, durf en praktisch denken. Alleen rekenen
lukte niet zo best. Ze ontpopte zich al direct als een
geboren pastamaker. Maar haar onbesuisde gedrag
kostte ons een dure pastamachine - de 3e in een reeks.
Ze woonde op een boerderij, even buiten Klawer en was
afhankelijk van de schoolbus. Daardoor kon ze alleen
onder schooltijd komen.

JACOLINE, 15 jaar

Jacoline, in de wieg gelegd voor dit werk

Jacoline had even een korte aanloopperiode nodig. Ineens
had ze de smaak te pakken. In een mum van tijd wist ze
grote hoeveelheden verse pasta te produceren. Ze keek
telkens halsreikend uit naar nieuwe gerechten. Thuis deed
ze alles nog eens dunnetjes over - met een deegroller.
Die heeft duidelijk haar passie gevonden. Ze ontwikkelde
zich tot een opmerkzame, zorgvuldige keukenkracht, die
met natuurlijk gezag de taken onderling even verdeelde.
Dit meisje heeft echt de potentie om het ver te schoppen
in deze branche.

JESSICA, 15 jaar

Jonglerende Jessica wint aan zelfvertrouwen

Met Jessica was vorig jaar geen land te bezeilen. Wat
ze ook deed, het wilde maar niet lukken .... totdat Lies
haar jongleerballen in de handen drukte. Ze ontdekte
dat ze als enige van de hele groep kon jongleren.
Eindelijk kreeg ze wat zelfvertrouwen.

Jessica bakt samen met Nicol de lekkerste pannenkoeken

En diezelfde handigheid ontdekte ze nu ook in de keuken
bij het bakken van pannenkoeken. Met het grootste gemak
draaide zij de pannenkoeken om in de pan. Zij werd onze
beste pannenkoekenbakster.

EDWINA, 17 jaar

Edwina maakt op haar 17e een inhaalslag

Voor de zwakbegaafde Edwina was dit waarschijnlijk
de grootste ommekeer in haar leven. Ze kon niet lezen
of schrijven. Op school zat ze er voor spek en bonen bij.
Van huis uit had ze niets meegekregen. Ze kon geen
boterhammen smeren, geen vaat afwassen of afdrogen,
geen vloer schrobben. Met heel veel liefde en geduld
lukte dit uiteindelijk wel. Ze werd echt een kei in beslag
maken. Ze won hiermee gigantisch aan zelfvertrouwen.
Het stille, teruggetrokken poppetje veranderde in een
vrolijk meisje dat uit volle borst met de anderen durfde
mee te zingen en te dansen. Ze voelde zich voor het eerst
gezien en gehoord.

JUANITA, 14 jaar

Juanita leert zichzelf pasta maken door het te onderwijzen

De schuchtere Juanita was ook zwakbegaafd, zij het in
lichtere vorm. Zij had thuis wel enige ervaring met
huishoudelijke karweitjes opgedaan. Net als de andere
meisjes vond ze het heerlijk om schoon te maken.
Maar pasta maken ..... ho maar! Dat durfde ze niet aan.
Pas toen de nood het hoogst was, deed ze een sprong in
het diepe. Op een dag waren er geen andere meisjes die
de bestelde pasta konden maken. Ook waren er twee
vrijwilligers die nog moesten leren hoe zo'n pastamachine
werkte. Juanita overwon haar angst en gaf in haar eentje
een demonstratie in pasta maken. Alsof ze haar hele leven
nooit iets anders had gedaan!

NICOL, 15 jaar

Nicol, verzot op de camera, met zijn eigen bakcreaties

Nicol was een oud-leerling van de Nieuwoudtschool. Hij
was verhuisd naar een naburig dorp, maar logeerde nu
bij een oom en tante in Klawer. Deze gracieuze jongen,
vol artistieke ambities en een prachtige stem, zorgde
voor heel veel gezelligheid in de keuken. Er werd heel
wat afgezongen en gedanst onder het werk. Met stijl wist
hij de gerechten op te maken en te serveren.

Een schitterend duo: Jacques en Nicol uit VanRhynsdorp

Maar zijn echte passie is gospel. Hij zingt de sterren van
de hemel. Wat hij nodig heeft, is een zangpedagoog,
voordat hij zijn stembanden te veel beschadigt en een
coach die hem verder begeleidt.

VRIJWILLIGSTERS

Lizzie (links) en Elsa (rechts)

Tijdens het bouwproject was Elsa een toegewijde kracht
die hielp met de broodmaaltijden en het schoonmaken
van het gebouw. Maar in de kinderkombuis viel ze uit
wegens ziekte. Het was lastig om een betrouwbare
vrijwilligster te vinden die dit project zelfstandig kon
voortzetten. In de laatste week vonden we Lizzie April.
Elsa beloofde haar te zullen assisteren als haar gezondheid
dit toeliet.

OPVOLGSTER LIZZIE

Lizzie deelt haar keukengeheimen .....

Lizzie kan uitstekend koken. Haar pasteitjes zijn werkelijk
ongeëvenaard en beroemd tot ver buiten Klawer. Ze weet
precies hoe ze met dit soort kinderen moet omgaan. Ze
staat bekend als uiterst betrouwbaar. En zij is jarenlang
manager geweest bij Checkin, één van de twee kruideniers
in Klawer. Kortom, precies de vrouw die we zochten. Met
een gerust hart kunnen we nu de zaak aan haar overlaten.

PEER EDUCATORS

Elzaida (22 jaar) en Shane (20 jaar) voelen zich niet helemaal thuis

Via de gemeente konden we aan 2 werkeloze jongeren
komen. Ze volgden een traject om werkervaring op te
doen. Alleen Elzaida kon al een beetje koken. Ze toonde
initiatief en trad in de keuken daadkrachtig op. Alle twee
vonden ze het een enorme uitdaging om pasta te leren
maken, maar na een week hielden ze het voor gezien.

SAMENWERKENDE PARTNER

De lieve, betrokken bedrijfleidster Marinda Joynt

Veel te danken hebben we aan Marinda en Herman Joynt
van Checkin, sinds dit jaar onze vaste samenwerkende
partner. Marinda bracht ons in contact met Lizzie en
beloofde haar te zullen begeleiden.
Vorig jaar schonken ze ons al kratten vol levensmiddelen
waarvan de houdbaarheidsdatum net verstreken was.
Dit jaar hielpen ze ons met de verkoop van verse pasta
en alfalfa.

Ons plakkaat in de koeling bij Checkin

Zelf willen ze er niets op verdienen. Alle ingrediënten
krijgen we bij hen tegen inkoopsprijs. Hierdoor kunnen
we de producten goedkoop op de markt brengen.

Onze alfalfa en verse pasta (niet op foto) in de koeling bij Checkin

Marinda's missie is om bijzondere producten te verkopen.
Zij verkoopt specerijen en kruiden die je alleen in de grote
stad kunt krijgen. Sinds kort ook Chinese ingrediënten.
Zij is dan ook erg geïnteresseerd in de taugé die wij maken.
Ze ontfermt zich over een aantal kinderen in Klawer-Noord
die thuis niet te eten krijgen. Omdat ze toch al elke week
naar Vredendal moet rijden, kan ze net zo goed ook onze
bestellingen bij Spar afleveren, vindt ze. Dat is een veel
grotere supermarkt. Ook daar mochten we op proef onze
produkten te koop aanbieden.

wordt vervolgd....

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij

Terugblik 4: muziek-en tekenworkshops

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 16:00:00 +0000

Lies in haar didgecirkel

Net als vorig jaar konden leerlingen met leerproblemen
tijdens schooltijd bij ons muziek- en tekenworkshops volgen.
Heel praktisch werden hierin de schoolvakken verwerkt.

Wereldkaart van Lies op het bord

Lies tekende zelfs een prachtige wereldkaart op het bord
met verwijzingen naar de belangrijkste landen:
Zuid-Afrika, Nederland, Suriname (Mireille), Brazilie
(geleerde percussiestijl), Australie (didgeridoo)
Een groot aantal kinderen wist niet waar Zuid-Afrika lag!

Mireille leert de kinderen eenvoudige ritmes

De drumworkshops sloegen in als een bom. Dit keer
geen lege koffieblikken maar echte drums, gemaakt van
pvc-buizen. Een welkom geschenk van Stichting Projecten
Zuid-Afrika. Dit inspireerde ons om zelf ook drums te
maken van lege olievaten. Lees meer...

Tekening van de zwakbegaafde Sinapie, 16 jaar

De tekenworkshops bestonden uit ansichtkaarten maken.
Wij hadden kleurtekeningen gemaakt van Ateljee 10 en
van een klein RK-kerkje in de kleurlingenwijk. Niemand
voelde zich daar te oud voor. Integendeel, ze vonden het
geweldig om in te kleuren.

Overal in Ateljee 10 worden de huisregels opgehangen

Omdat het om zeer moeilijke kinderen ging leerden we ze
ook sociale en emotionele vaardigheden. Als eerste lieten
we ze zelf de huisregels met elkaar opstellen en sancties
bedenken bij een overtreding. Dit werkte goed!

Groepje leerlingen die de huisregels uitspellen

Ook voor andere leerlingen, die na schooltijd langs kwamen,
waren deze huisregels heel bijzonder. Ze dromden er vaak
omheen en gingen ze aan elkaar voorlezen.

Na schooltijd lekker drummen!

De middagen trokken veel kinderen, ook hele kleintjes.
Ze gingen helemaal uit hun dak van al die muziek.
Een impressie.

Dolle pret met zo'n shaker

Met z'n allen heel hard blazen

Een en al concentratie

Ver weg van al dat kabaal speelt 16-jarige Emanuel kalimba

Al gauw volgen anderen zijn voorbeeld

De kleintjes maken intussen shakers van dopjes

Weer anderen gaan tekenen

Onder leiding van Koesie gaan velen vaak ook nog even hoepelen

PEER EDUCATOR

Koesie, 17 jaar

Koesie was ook dit jaar weer onze peer educator. Zij is
een kei in het enthousiasmeren van de kinderen. Dankzij
haar worden er gezamenlijke spelletjes gedaan of wordt
er gedanst en gezongen. Ze heeft veel overwicht. Geen
schoolbord, vuile ruit, krant of pamflet is veilig voor haar.
Overal schrijft ze haar naam op. Haar leerpunt is
zelfbeheersing. Als ze boos is, gaan alle remmen los.
Dit jaar deed ze erg haar best om eerst tot tien te tellen.

Met Lies, haar grote voorbeeld

Het afgelopen jaar gaf ze didgeridoolessen op school bij
het vak Kunst en Cultuur. Zelf is ze een dropout. Een
ex-ganglid. Ondanks haar leerproblemen hoopt ze ooit
te kunnen studeren aan de beroepsopleiding in Vredendal.
Zij ziet elk jaar halsreikend uit naar onze komst.

wordt vervolgd....

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij

Terugblik 5: optreden toeristen

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 15:59:00 +0000

Bloementrein op weg naar de bloemenvelden in Namakwaland

Waar we met onze workshops vooral naar toewerkten,
waren optredens. In het bijzonder voor bloementoeristen.
We hadden met de touroperator van de bloementrein
afgesproken dat ze ons zou waarschuwen wanneer we
konden optreden. Een paar keer lukte dat niet.
Gelukkig konden we tenminste één keer optreden.
Daarop bereidden we ons die dag goed voor.

Mireille instrueert nogmaals de verschillende overgangen

Mireille wist de kinderen goed te laten luisteren en op te
zwepen.

Mireille laat de spanning stijgen...

In een optocht liepen we naar het station, zingend en
spelend.

Optocht door de lege Hoofdstraat

Op een zaterdag om 18.00 was de Hoofdstraat al leeg
en verlaten, op een enkeling na die meteen begon mee
te klappen....

Landarbeider, verrukt van de muziek

Eenmaal op het station stroomden de toeristen toe.
Ze luisterden geboeid en vertederd naar het spel van de
kinderen. Doodstil en diep onder de indruk waren ze
van de gospels die Nicol onder gitaarbegeleiding zong.

Toeristen luisteren geboeid en vertederd

Het geldemmertje werd voller en voller. Een bezorgde
toeriste legde een appel op al het geld zodat het niet
weg kon waaien.

Gedoneerd geldemmertje met tekst erin 'baie dankie'

Grif kochten vele toeristen ook nog onze ansichtkaarten.
In nog geen 15 minuten hadden we bijna €100 opgehaald.

wordt vervolgd...

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij

Terugblik 6: kunst-en cultuurweek

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 15:57:00 +0000

Onze beschilderde instrumenten

Het artistieke hoogtepunt van dit project was zonder meer
de kunst-en cultuurweek met als klapper het Erfenisdag
Festival. Werkelijk een bijzondere samenwerking met
verschillende organisaties.

SAMENWERKENDE PARTNERS

met Bennie Bock en Florence Filton

Florence is het bezielende hoofd van het Departement
van Cultuurzaken en Sport van de Westkaap.
Bennie en zij zijn onafscheidelijk.
Eens was hij haar leerling toen zij nog les gaf op school.
Nu is hij haar trouwe assistent.
Alle twee verhalenvertellers en dichters. Alle twee
voorvechters voor het behoud van de inheemse cultuur.
Dit zijn onze grootste inspirators en dierbare vrienden.
Dankzij hen waren wij dit jaar de medeorganisatoren
van de cultuurweek en het Erfenisdag Festival.

Khoi Khonnexion uit Kaapstad

Muzikant Glen Arendse, dichter Jethro Louw, schilder
Garth Erasmus - samen vormen ze de Khoi Khonnexion.
Bevlogen leraren. Geweldige artiesten met een grote
passie voor inheemse kunst. Beminlijke persoonlijkheden.
Een week lang werkten we intensief met hen samen om
de kinderen voor te bereiden op het Erfenisdag Festival.
Dat was een verrijkende ervaring voor ons allemaal.
Een impressie.

Introductie: Wat wil je aan het eind van deze week bereikt hebben?

De kinderen beschilderen ieder een didgeridoo van pvc-buis

Dit levert een indrukwekende verzameling didgeridoo's op

En ook bijzondere shakers van takjes en dopjes

Achter de schermen last Johnny de ringen voor de drums

Leerlingen omzwachtelen die met lint

Daarna wordt er stevig touw omheen geknoopt

Er mag natuurlijk geen olie meer in de olieblikken zitten

Uit zeildoek kun je heel geschikte drumvellen maken

Het allerzwaarste: het zeil tussen de ringen knellen en spannen

Als het vel eenmaal strak gespannen is, volgt de test

Bah, een veel te blikkerig geluid! De bodem moet er helemaal uit

Dus moet Johnny ook nog eens alle bodems eruit hakken

Een geluidje! Om trots op te wezen

Nog meer instrumenten: shakers van gedroogde kalabassen

En mondbogen ... maar deze is nog niet beschilderd

Garth brengt de oude Khoi traditie over van mondbogen maken

Jethro leert hoe de traditionele dans met mondbogen gaat

Glen en Johnny zorgen voor de begeleiding

Het is niet alleen de traditionele muziek en dans van
de Khoi wat ze overbrengen. Ook de natuurgeneeswijze
van de Khoi. Jethro wijst de kinderen geneeskrachtige
planten aan achter het gebouw. Hij leert ze bovendien
gedichten schrijven. Als je bedenkt dat deze kinderen
verbaal heel zwak zijn, is dit een hele prestatie!

Drummen komt neer op goed luisteren!

Ondertussen oefenen Lies en Mireille hard met de kids
op de didgeridoo en de drum voor het optreden op het
Erfenisdag Festival.

Didgeles van Lies

Tussen alle bedrijven door moet er ook nog samen
geoefend worden voor het eigen optreden. Omdat de
mannen van Khoi Khonnexion graag beter didge willen
leren spelen, geeft Lies een workshop.

Met Khoi Khonnexion

ERKENNING

Cameron Dugmore, minister van Cultuurzaken en Sport

De kunst-en cultuurweek wordt feestelijk geopend met
een bezoek van de minister overdag en een galadiner
's avonds. Kersvers minister, nog maar net benoemd.
Ruim 4 uur te laat komt hij aan met een heel gevolg van
hoge ambtenaren en lijfwachten.

Een heel ander entree.....

Onze kerk heeft in die tussentijd ineens een heel andere
look gekregen. Overal zijn banners geplaatst. Dit geeft
ons armoedig kerkje enige allure.

Pieter Jordaan, hoge functionaris van het Departement

De plek is van tevoren grondig geinspecteerd door een
hoge beambte van het ministerie, Pieter Jordaan. Hij is
erg geinteresseerd in ons werk. Ook in ons bouwproject en
de kinderkombuis. Hij kan het met eigen ogen aanschouwen
... en meteen proeven wat de kinderen gemaakt hebben.
De generale repetitie woont hij helemaal bij.

Het optreden voor de minister

Een optreden voor de minister is toch wel wat anders
dan een optreden voor toeristen. Dat is nou klasse!

De kinderen zingen uit volle borst het volkslied

De kinderen doen aandoenlijk hun best om het volkslied
naar behoren te zingen. Dat hadden ze even snel in 20
minuten ingestudeerd om de minister te imponeren.
En dat lukt ze!

Pieter Jordaan wijst de minister op onze zelfgemaakte shakers

Dankzij Pieter Jordaan, die hem overal op attendeert:
het snelle instuderen van het volkslied, de zelfgemaakte
instrumenten, het bouwproject, de kinderkombuis.

Met Lies erbij wordt het nog spectaculairder

Dit is een optreden dat de minister niet gauw zal vergeten!
Hij kan er niet over uit dat de kinderen in zo'n korte tijd
het volkslied hebben weten te leren.

En nou is Mireille ook een VIP geworden

Jullie hebben in 20 min. het volkslied geleerd, dat is veelbelovend!

Tijdens het galadiner spreekt hij weer vol lof over het project

Pieter Jordaan dringt erop aan om in contact te blijven

Lies en Mireille geven een indrukwekkende voorstelling die avond

In de toespraak van de minister tijdens het galadiner
noemt hij uitdrukkelijk Ateljee 10. Dit wordt opgenomen
in de lokale krant, Ons Kontrei . Pas op dat moment
wordt ons duidelijk dat Pieter Jordaan een veel hogere
positie heeft dan wij aanvankelijk dachten. Het is zijn taak
om achtergebleven dorpen in de Westkaap te helpen
ontwikkelen. Dorpen zoals Klawer. Dat klinkt heel veel
belovend voor de toekomst van Ateljee 10!

ZEEPKISTENRACES

Oom Hannes in zijn element als scheidsrechter

Als wij na de workshops zo'n beetje instorten, lijken de kids
nog onvermoeibaar. Ze gaan regelrecht naar de nieuwe
zeepkistenbaan die scheidsrechter oom Hannes heeft laten
aanleggen. Samen met zijn vrouw Elsa organiseert hij in
deze kunst-en cultuurweek elke namiddag zeepkistenraces.
Lees meer...

Oom Hannes met zijn pet Ateljee 10 Kaskar Kayalami

Elke kid moet zich eerst inschrijven

Het is Checkin tegen Maskam - de namen van de 2 supermarktjes

VOORTZETTING

Hannes en Elsa Brand zullen deze zeepkistenraces gaan
voortzetten. Oom Hannes wordt daarbij ook nog opzichter
van Ateljee 10. Hij is nu verantwoordelijk voor het gebouw
en het terrein. Zij zullen alle twee Lizzie April, de nieuwe
bestuurder van de Kinderkombuis, ondersteunen.

Khoi Khonnexion heeft zich voorgenomen om elke maand
over te komen uit Kaapstad om verder te oefenen met de
kids. Maar dat is afhankelijk of er wel of geen subsidie komt.

Peer educator Koesie gaat beslist verder met haar lessen.
Dit keer met de schuifdidge die ze van Lies cadeau heeft
gekregen. Ze wil haar lessen nu gaan uitbreiden met drums.

wordt vervolgd...

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij

Terugblik 7: Erfenisdag Festival

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sun, 05 Oct 2008 06:39:00 +0000

Lies en Mireille met Khoi Khonnexion in Lutzville

Dit jaar werd het Erfenisdag Festival gehouden in Lutzville,
een klein uurtje rijden van Klawer. De plek: het openlucht-
theater van Uitkyk Primêr.

Uitkyk Primêr, een oase van cultuur

Hier zwaait Henry Filton de scepter, de man van Florence.
Dat is toevallig. Uit alle lokaties werd deze plek gekozen.
En dat is niet verwonderlijk. Het is hier schitterend!

De stemming zit er al goed in!

Met de schoolbus reden we er naar toe. Opgewonden kids
natuurlijk, maar ook een stel vrolijke bejaarden. Dit was
de band uit Klawer-Noord, het orkest van Frikkie Baadjies,
met aanhang.

Frikkie Baadjies' orkest (oom Frikkie rechts)

Alles zat mee. Het zonnetjes scheen. De stemming was
goed. Getalenteerde kids uit heel Matzikamma lieten
zien wat ze in huis hadden. De organisatie was tot in de
puntjes verzorgd. En ook het eten was voortreffelijk.
Het liep allemaal als een trein. Zo'n festiviteit kun je
helemaal aan Florence en Bennie overlaten.
Een impressie.

Alleen in die onmetelijke ruimte houdt Florence een toespraak

Daar staat ze dan gewoon met haar tasje alsof ze even komt buurten

Deze fotografe komt haar maar eventjes gezelschap houden

Het publiek wacht vol spanning af wat er gaat komen

Tussen het publiek zitten een paar bekende gezichten

De absolute topper van dit festival, winaars van West Coast Dance

Rieldans, de traditionele dans uit Namakwaland

Nog meer rieldans van een groep die door Florence is opgeleid

Een geestig toneelstuk, geschreven door Florence

En ja hoor, Florence speelt daarin zelf mee (en Bennie fotografeert)

Ze speelt heel natuurlijk, ze speelt gewoon zichzelf

Haar woordgrappen zijn grandioos!

Ver weg van het feest wordt hard gewerkt aan de barbecue

Op zo'n dag mag het traditionele roosterbrood niet ontbreken

KIDS UIT KLAWER

De spanning stijgt als onze kids worden aangekondigd

De zenuwen nemen een beetje de overhand bij het optreden

De voordracht van eigen poëzie verloopt vlekkeloos

De didgeridoospelers zetten hun beste beentje voor

Even rappen op stevige didgeridoo klanken

Trots buigen ze voor het publiek, bijna helemaal gelijk

EIGEN OPTREDEN

Khoi Khonnexion uit Kaapstad laat een authentiek geluid horen

Garth's outfit en manier van spelen intrigeren

Jethro's mond lijkt van elastiek

Glen wisselt moeiteloos van mondboog naar fluit en shaker

Jethro's poëzie, een en al dynamiek

Zijn gedicht Carnarvon vooral is een staaltje vakmanschap

Lies en Mireille vullen Khoi Khonnexion uitstekend aan

De verwantschap is voelbaar - oude zielen, zoals Glen ze noemt

Dat geldt ook voor dichteres Diana Ferrus

In haar poëzie herdenkt zij haar voorouders die als slaven kwamen

Het publiek raakt in trance - wat een samenspel!

Door de hese fluitklanken raak je verder in trans

De regisseurs van het toneelstuk luisteren met ingehouden adem

Daarna het optreden van Lies en Mireille - dat swingt de pan uit!

ERKENNING

De minister zelf was niet bij dit festival aanwezig.
Wel een paar van zijn hoge ambtenaren.
Dezelfde die bij ons op bezoek waren.
Ze hebben kunnen zien wat je kunt bereiken met
positieve aandacht en stimulans.
Hoeveel steun kunnen wij van hen verwachten?
Pieter Jordaan bleef voorzichtig. Hij wilde niets concreet
toezeggen. Wel vroeg hij wat we nodig hadden.

In ons voordeel is dat we te maken hebben met een
nieuwe minister die zijn sporen nog moet verdienen.
En met een ander beleid: de opbouw van het platteland
door betere educatie van de kinderen.
Met onze alternatieve aanpak hebben we zonder meer
veel indruk gemaakt.
Voor Cameron Dugmore, die hiervoor Minister van
Onderwijs was, moet dit wel heel bijzonder zijn.
Voor ons is het in ieder geval heel bijzonder dat we
rechtstreeks in contact met ze staan.
Kortom, het ziet er heel gunstig uit voor Ateljee 10.
Ons beweeg stadig vorentoe.

We werden aangesproken door een schoolhoofd uit
Ebenhaeser die ons vroeg of we alsjeblieft hetzelfde
wilden doen op zijn school.
Dat vroeg ook een onderwijzeres uit Papendorp.
Alle twee achtergebleven dorpjes net als Klawer

Maar het mooiste compliment kwam van de aanhang van
het orkest uit Klawer-Noord:
Zijn dit die kinderen die altijd lopen te klieren?
Wat een concentratie kunnen ze opbrengen!
En wat spelen ze prachtig samen!
Je krijgt gewoon respect voor ze!

Meer foto's en video zijn te zien op

http://www.ateljee10.org/
www.youtube.com/ateljee10
www.myspace.com/liesundertrees

verder...

DANKWOORD

Dit project is mogelijk gemaakt door de gulle gaven van
onze fans, vrienden, familie en 3 fondsen.
Hartelijk, hartelijk bedankt!
Zonder jullie was dit niet mogelijk geweest.
Het betekent ontzettend veel voor ons dat jullie in ons
project geloven en ons hebben willen ondersteunen.

Ateljee 10 in het nieuws

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Fri, 26 Sep 2008 06:53:00 +0000

door Elzaan Basson
(klik op plaatje om te vergroten)

ga naar vorige post

Van minkukels tot elite van de school

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Sat, 23 Aug 2008 16:07:00 +0000

Het bouwproject is vorige week begonnen.
Niet zonder horten of stoten overigens.
De eerste twee dagen kwam er helemaal niemand opdagen.
De 6 geselecteerde jongens weigerden te komen.

Een openhartig gesprek op het schoolplein zonder leerkracht erbij.

Wat bleek? De jongens ervoeren deze selectie als
vernederend. Ze dachten dat ze als hopeloze gevallen
door de school afgedankt werden. We vertelden hen
dat ze juist geselecteerd waren op hun handigheid.

Beretrots op hun uniform

O, wat hadden ze een spijt dat ze 2 dagen te laat
begonnen waren! Wisten zij veel dat ze bedrijfskleding
kregen. Helemaal te gek!

Echt genieten van een bakje koffie

En dat ze net als echte werklieden koffie kregen.
Die 5 scheppen suiker die daar zo nodig in moest,
accepteerden we maar op hun eerste dag.

Een en al aandacht voor de maaltijd

En dan was er ook nog elke dag fruit en volop brood
met worst en kaas, gegarneerd met tomaat en paprika.
Op school moeten hun klasgenoten het de hele dag doen
met 2 sneetjes jam of pindakaas. Thuis is het voor
sommigen veel erger: alleen droog brood en suikerwater.

Muurtje bouwen van toffies

Wie denkt nou aan toffies, als je voor het eerst leert
bouwen? Proefondervindelijk ontdekten zij wanneer
een muur pas echt stevig is. Gewoon met verband
bouwen en dan even likken.
Ja hoor, net zo stevig als cement.

Zelf alfalfa kweken

Door de slechte weersomstandigheden moesten we
de volgende dag grotendeels binnen zitten.
Dus lasten we iets nieuws in: het kweken van alfalfa.
Nu zijn het echte proefkonijnen.....

De vuurproef: stucen met echt cement

Binnen leerden ze om beurten een gat in de muur stucen.
Dat viel niet mee. Zeker niet met al die ogen op hen gericht.

Bezoek van nieuwsgierige randgroepjongeren

En ze kregen nog meer bekijks. Peer educator
Koesie stond opeens voor onze neus met een paar
van haar maatjes. Die hadden er ook heel veel zin in.
We moesten hen helaas na een tijdje wegsturen.
Het bleken beruchte randgroepjongeren te zijn.
Onze leerlingen waren bang voor hen en vluchtten
één voor één de kerk uit.

Hoe teken ik een rechthoek?

Een beetje behoorlijke bouwer weet hoe je muren loodrecht
op elkaar zet. In paren oefenden ze de theorie.

Hoe doe ik dat in de praktijk?

Daarop volgde de praktijk: samen oefenen met stokken
en draden. Precies zoals een echte bouwvakker dit doet.

Zo ziet de garage er nu nog uit

Daarna begon het zwaardere werk: de garagedeur
demonteren.

Een lesje in beitelen

En de zijkant en onderkant bewerken met een beitel
om te zorgen voor een goede hechting.

Groepsgesprek en verwerking

Na elk onderdeel volgde bezinning ..... een en al
concentratie.

Zelfbeoordeling voor hun port folio

Muisstil beoordeelden ze zichzelf na afloop van elke les.

Zelfbeoordelingsformulier van dag 1

Een greep hieruit: Ben jij tevreden over jouw prestatie?
Ja, want mijn dag was heel fijn en dit had ik helemaal
niet verwacht.

De elite van de school

Aan het eind van de week wachtte hen een aangename
verrassing: ze kregen een fiets van de school te leen
(dankzij het armoedeverlichtingsproject van de gemeente)
Zie hier de elite van de school.

De vakadviseur Technologie van het Departement van Onderwijs
is werkelijk diep onder de indruk.
Nergens in de Westkaap wordt bouwen op school onderwezen.
De Nieuwoudtschool gooit hiermee hele hoge ogen!

Nieuwe leerlingenwerkplaats in de maak

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Fri, 15 Aug 2008 06:25:00 +0000

Johnny met oom Pieter Fourie in de werkplaats

Hoe maak je nou een trommel, als je niet beschikt
over een snijbrander om de bodems eruit te snijden?
En als je ook geen aambeeld hebt om het ijzer te buigen
tot ringen zodat je het vel om de trommel kunt bevestigen?
Pieter Fourie kon ons alleen helpen met de beitel.

Franz Wagner, een meesterbrein

Voor de ringen moesten we naar een Duitse ingenieur,
Franz Wagner. Dat was een schot in de roos. Hij bleek
de buurman van Johnny’s neef te zijn, een bijzonder
creatieve geest.

Franz Wagner tekent een mal

Hij bedacht een jig, een soort mal. Daarmee konden we
met het grootste gemak aan de lopende band dezelfde
ringen maken. Voor een grote productie is zo’n mal
onmisbaar. Wat een idee! Als onze leerlingen goedkope
drums leren maken van goede kwaliteit, kunnen we die
aan allerlei scholen en particulieren verkopen!

Franz in zijn kwekerij

Ook liet hij ons zijn kwekerij zien. Jammer genoeg had hij
te veel klussen om de verschillende soorten mallen voor

ons te maken. Maar wat zo waardevol is aan dit contact,
is dat we weer een creatieve geest ontmoet hebben
– dit opent nieuwe perspectieven, dit is beslist het begin
van een nieuwe vriendschap.

Jaco Verryne ziet het direct helemaal zitten

Hij verwees ons door naar collega Jaco Verryne.
Die keek eventjes naar de djembé en de oliedrum
en toen naar de tekening van Franz. In een mum van tijd
was de zaak beklonken. Hij ontwerpt voor ons twee mallen
om ringen te maken: één voor de djembé en één voor
de rode oliedrums.

Het is beslist de moeite waard om hierin te gaan investeren.
We kunnen gratis aan een groot aantal rode oliedrums komen,
zeker wel honderd. En de prijs van de pvc-buizen waarvan
de djembé’s gemaakt zijn, is best wel schappelijk.
Een nieuw toekomstperspectief, niet alleen voor onze kinderen,
maar ook voor de vele invaliden in de kleurlingenwijk
die smachten naar dit soort initiatieven....

Radiopraatje op Radio Namakwaland

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Thu, 14 Aug 2008 05:52:00 +0000

Radio Namakwaland in Vredendal

Naast Wimpy (dè fastfoodketen in Zuid-Afrika) is het lokale
radiostation, Radio Namakwaland gevestigd. We keken
onze ogen uit toen we binnenkwamen.

Gerenoveerde staat

Afgelopen jaar heeft dit station een totale facelift ondergaan.
Een extra etage erbij, een grondige renovatie, met prachtige
meubels en vooral met heel professionele studio’s.

Erkenning en dankbaarheid

In het kantoortje hangt een plakkaat waarop staat dat
dit te danken is aan een Nederlandse weldoener dankzij
bemiddeling van stichting ZASM (Stichting Zuid-Afrikaanse
Spoorwegenmaatschappij in Amsterdam).

Johnny in gesprek met Annette Smit van Radio Namakwaland

Daar hadden we een gesprek met manager Annette Smit –
een enorm warme persoonlijkheid die direct enthousiast
reageerde op onze plannen.

Eén telefoontje en klaar is kees

Voordat we er erg in hadden regelde ze nog diezelfde dag
een radio-interview voor ons. Ze gaf ons 1,5 uur om ons
voor te bereiden. Dat deden we deels in Wimpy
onder het genot van een kop koffie. Zelfs in Nederland
kun je nu hun zender life ontvangen via hun site
http://www.radionamakwaland.rsa.nu/.

radio-interviewster Annemarie du Plessis

Dat interview was net als vorig jaar een hele belevenis.
Ook dit keer weer een fantastische interviewster.
Zo warm en zo professioneel!

Johnny praat gedreven in de studio van radio Namakwaland

Johnny vertelde heel relaxed over de verbouwing van onze
garage tot een kinderkookcafé, over de productie van
verse pasta en alfalfa, over onze workshops trommels maken,
percussie, didgeridoo en kalimba. Zelfs onze toekomstige
plannen kwamen aan bod: de verbouwing van de kerk tot
een theatertje.

Johnny luistert heel tevreden naar de professionele interviewster

Nadrukkelijk vermeldde hij de steun van onze twee fondsen -
Stichting Projecten Zuid-Afrika en Window to the World -
en onze samenwerking met Nieuwoudt Primêr en het
Departement van Kultuursake en Sport.

Een interview van ruim 20 minuten

Ruim 20 minuten lang praatte hij met het grootste gemak
als een ervaren redenaar, terwijl ik me maar beperkte
tot fotograferen en even stotterend een woordje meesprak.
Ja, ook dit keer hield ik het op stevig instemmend knikken ....

Territorium afbakenen

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Wed, 13 Aug 2008 05:00:00 +0000

Trotse bezitter van pet met opschrift: Ateljee 10 Klawer Kaskar Kayalami

Er komt nu schot in de zaak. Na dagen van hot naar her
rijden om de nodige spullen te bemachtigen en lokale
vrijwilligers te mobiliseren, is er een mijlpaal bereikt.
We hebben een zeepkistenbaan. Een stuk braakliggend
terrein dat aan de gemeente behoort en grenst aan
de woning van oom Hannes - tegenover onze kerk.

Johnny met oom Hannes voor onze zeepkistenbaan

Onze dierbare scheidsrechter van de zeepkistenraces
regelde dit even heel kordaat op eigen houtje.
Hij claimde dit stuk grond als zeepkistenbaan en liet
de gemeente gratis de grond met een schraper egaal maken.

Johnny met Hannes en Elsa Brand

Omdat het ons niet lukte om Freddy, onze trouwe hulp
van vorig jaar, in te schakelen, hebben we oom Hannes
aangesteld als voorman bij het bouwproject - de meest
voor de hand liggende keuze. Hij weet precies hoe hij met
onze kinderen om moet gaan. Zijn vrouw Elsa wordt
onze vaste medewerker in het kinderkookcafé.

Johnny op de veranda met de geschonken djembé’s

Nog een mijlpaal. Deze drums zijn door Stichting Projecten
Zuid-Afrika aan ons geschonken. Werkelijk prachtige djembé’s,
gemaakt van bouwmaterialen - pvc-buizen en zeildoek.
Dit sluit perfect aan bij ons uitgangspunt om inheemse
producten en afvalmaterialen te gebruiken.

Een paar van onze oliedrums

Om onze drumband straks meer volume te geven gaan we
zelf basdrummen maken van gebruikte olievaten.
We zijn nog druk bezig met inzamelen. We kunnen nu
de kunst goed afkijken hoe je het vel moet bevestigen.

Met spijbelende Nathan, Koesie en de 2 nieuwe peer educators

Met Koesie, onze peer educator van vorig jaar, haar neefje
Nathan en 2 nieuwe peer educators deden we meteen
een jamsessie. Ze waren laaiend enthousiast. We moeten
beslist een workshop djembe’s maken inlassen, zodat zoveel
mogelijk kinderen over drums kunnen beschikken.

De peer educators bekijken de video van het benefietconcert

We lieten hen de video-opnamen van ons benefietconcert
in de Melkweg zien, met name de percussiegroep van Mireille.

Koesie, een en al aandacht

Koesie kroop bijna weg in het beeld, volkomen gebiologeerd.

Koesie speelt mee met Marancha, de groep van Mireille

Ze pakte direct de drum erbij en ging meespelen.
In een mum van tijd had ze het juiste ritme te pakken.

Koesi aan het mee dansen

Ook probeerde ze meteen de danspasjes uit.
Zij ziet Mireille al helemaal zitten!
Vol trots vertelde ze dat ze op school didgeridooles gaf
tijdens het vak kunst en cultuur en ontzettend veel
naar de cd van Lies luisterde.

Koesie en Nathan in onze kerk

Toen ik ons affiche in een van de winkels terugzag, kon ik
de tekst niet meer lezen. Het hele vel had ze volgekalkt
met haar naam. Dit is haar territorium!

West Coast Dance

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Wed, 06 Aug 2008 09:41:00 +0000

Er is dit jaar een schitterend evenement van start
gegaan: een danswedstrijd tussen scholen
uit de hele Westkust.
Als speciale gast-VIP’s waren wij uitgenodigd
door het Departement van Kultuursake en Sport.

Whitey Jacobs, minister, 2e van rechts

We mochten tussen andere hooggeplaatsten zitten,
(ja, lees dit goed: andere hooggeplaatsen)
zoals de minister, die deze competitie geïnitieerd had.
Wij vonden die plek alleen niet geschikt om te filmen.
Daarmee maakten wij een statement, vond organisatrice
Florence Filton: jullie mogen hier zitten,
maar jullie verkiezen ergens anders te zitten.
Zo had ik het zelf nog niet gezien!

Interessant nieuwtje: deze minister was net afgetreden
en minister van behuizing geworden.
Hij zat jaren lang gevangen tijdens de Apartheid.
Bij de inhuldiging van Mandela reed hij samen
met Mandela mee in diens auto.

Charné Hugo uit Kaapstad

Deze danscompetitie werd ingeleid door de adembenemende
klanken van gastperformer Charné Hugo uit Kaapstad.
Dit bepaalde gelijk de sfeer en het niveau van deze middag.

Winnaars contemporaine dans: dansgroep uit Vredendal met Cabaret

De absolute topper was de winnende dansgroep
met Cabaret uit de categorie contemporaine dans.

Een uitstekende choreografie!

Power en nog eens power!

Stampvolle zaal met uitbundige kinderen, begeleiders en VIPS

Werkelijk een heel bijzonder evenement met honderden
getalenteerde kinderen en prima gastperformers.

Zoiets kun je Florence en Bennie helemaal toevertrouwen.

Anders dan de Klawer Kunste - het regionale examen
in het vak kunst en cultuur - is dit een echte wedstrijd.

Er zijn verschillende rondes, de besten worden
geselecteerd.

In mei was de 1e ronde, nu de 2e en laatste ronde.

Er waren verschillende soorten dansen:
van streetdance tot en met stijldans (langarm),
spiritual dance en rieldans.

Dit programma is slechts een van de vele programma’s
die nu opgezet worden om onder de jeugd een positieve
instelling te ontwikkelen.

Daar wordt heel hard aan gewerkt in dit land waar
zo’n schrikbarend hoge criminaliteit heerst.

Slechts 1 solo-dans was er tijdens deze wedstrijd.
We herkenden deze buikdanseres al van de Klawer Kunste.

Ze mogen er wezen, deze jonge dansers. Ateljee 10
zal straks een veelbelovend podium voor de jeugd worden!

In de pauze maakten we nader kennis met een paar
van de dansers. Hele leuke, frisse jongens.

‘n Spesiaal beriggie vir julle, outjies:
Ons het ons gate uit geniet van julle danse.
Ons gaan ’n CD vir die Departement van Kultuursake en Sport
maak en ons gaan julle danse op myspace sit, sodat die hele
wêreld julle kan sien dans.
Nog ’n bietjie wag asseblief, bly ons weblog volg.
Ons sal onder hierdie foto’s die link oor enige tyd plaas.
Oefen nog ’n beetjie met die vingers, dit sal in julle dans ook
baie mooi lyk.
Baie sukses!

Johnny met zijn bekende vingertrucs

Een groot verschil

noreply@blogger.com (Ellen & Johnny) — Fri, 01 Aug 2008 13:52:00 +0000

Bloemenveld nabij VanRhynsdorp

Het is hier nu hartje winter. Als de zon even niet schijnt,
is het stervenskoud. Maar in de zon is het echt verrukkelijk.

Gifberg op de achtergrond

Veel bloemen zijn al uitgekomen -
nog niet zo veel en zo mooi als het volgende maand zal zijn,
maar toch nu al indrukwekkend.

RK-kerkje in Klawer-Noord

Tegenover de kleurlingenwijk staat een schattig RK-kerkje
dat nog steeds in gebruik is, hoe gammel het ook is.

Witblok in Klawer-Noord

De uitbreiding van de kleurlingenwijk wordt witblok genoemd.
Dit is vanwege de witte kleur van de hophuizen die de regering
nu overal voor de kleurlingen uit de grond stampt. Ze verliezen
hun troosteloosheid een beetje in dit lieflijke landschap.

Weg afgezet wegens overstroming

Het weer was vorige maand wel eventjes wat anders.
Toen stroomde de Olifantsrivier over zijn oevers.
Dit waren ongekende regenbuien ......

Overstroming van Olifantsrivier

Mensen konden hun dorpen aan de rivier niet meer in of uit.
Alle wijnranken stonden onder water, ook bomen en huizen .....

Voor de krottenwijken die hier de laatste jaren ontstaan zijn,
was het ook zwaar afzien.

Deze foto’s van de overstroming zijn afkomstig van Bennie,
de toekomstig waarnemend directeur van Ateljee 10.